คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๓๓๕ (๑๓), ๑๑๖, และ มาตรา ๑๒๐ ให้รวม กะทงลงโทษจำคุกจำเลย ๑ เดือน ปรับ ๕๐ บาท โทษจำคุกให้ยกเสีย และยกข้อหาฐานหลบหนีการควบคุม
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ความผิดฐานหมื่นประาทเจ้าพนักงาน ตามคำจำเลยชั้นสอบสวน ไม่ปรากฎว่ามีการแจ้งข้อหาฐานนี้ รวมอยู่ด้วย จำเลยจิงมิได้ถูกสอบสวนไว้ จึงพิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามมาตรา ๑๒๐ และมาตรา ๓๓๕ (๑๓) ยกข้อหาฐาน หมิ่นประมาทเสีย ข้อกำหนดโทษยืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ได้มีการสอบสวนความผิดที่จำเลยได้กระทำนั้นแล้ว แม้เดิมจะตั้งข้อหาฐานหนึ่ง แต่เมื่อสอบสวน แล้ว ปรากฎว่าเป็นความผิดฐานอื่นด้วย ก็เรียกได้ว่า มีการสอบสวนในความผิดฐานอื่นนั้นด้วยแล้ว ดังตัวอย่างฎีกาที่ ๕๐๘/๒๔๙๓
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๑๖ ด้วยอีกฐานหนึ่ง ส่วนกำหนดโทษ คงให้เป็นไปตามเดิม.
