คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยทำคำร้องเท็จยื่นต่อผู้ว่าราชการจังหวัดกล่าวโทษผู้แทนกำนัน และปลอมลายมือผู้ลงชื่อท้ายคำร้อง ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราชเห็นว่า การที่จำเลยปลอมลายมือผู้อื่นลงในคำร้องนั้นก็โดยเจตนาจะให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเชื่อเท่านั้นจึงให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๕๘ แต่กะทงเดียว ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๘ ให้ปรับ ๕๐ บาท เพราะ จำเลยไม่ได้กล่าวว่ากำนันและผู้ใหญ่บ้านได้ทำการอันใดเปนความผิดและจะต้องถูกทำโทษ ส่วนข้อปลอมลายมือให้ยกเสีย เพราะไม่ปรากฏชัดว่าผู้ที่เห็นด้วยกับจำเลยได้เซ็นชื่อลงลายมืออย่างใด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามบัญชีรายชื่อผู้ร้องปรากฏว่ามีรายชื่อแถวหนึ่ง แลลายเซ็นอีกแล้วหนึ่งจำเลยได้เขียนเปนลายเซ็นต่าง ๆ กัน ลงในช่องลายเซ็น และบ้างก็มีลายพิมพ์นิ้วมือซึ่งแสดงว่าจำเลยมีเจตนาปลอมลายมือคนเหล่านนั้นโดยเขามิได้ยินยอมรู้เห็นด้วย จำเลยต้องมีผิดตาม ม. ๒๒๓ อีกกะทงหนึ่ง จำคุกจำเลย ๖ เดือน แต่จำเลยรับสารภาพ จึงให้ลดเสียกึ่งหนึ่งตาม ม. ๕๙ คงจำคุก ๓ เดือน นอกจากนี้ยืนตามศาลอุทธรณ์
