คำฟ้องและคำให้การ
ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ๒ กะทงตาม ม.๓๒๑ กะทงหนึ่ง ม.๑๒๐ อีกกะทงหนึ่งจำคุกกะทงละ ๓ ปี เพิ่มโทษอีก ๑ ใน ๓ รวม ๒ กะทง ๘ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลยเป็นรายกะทง ๆ ละไม่เกิน ๕ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาในข้อ-เท็จจริงมิได้ ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๑๘ ส่วนฎีกาในข้อกฎหมายของจำเลยที่ว่าศาลล่างลงโทษจำเลยฐานขัดขวางต่อสู้เจ้าพนักงานไม่ได้ เพราะโจทก์ฟ้องและอ้างกฎหมายแต่อย่างไรเลยนั้นมิได้ จำเลยมิได้ยกขึ้นกล่าวในชั้นศาลล่าง จึงรับวินิจฉัยให้ไม่ได้เพราะต้องห้ามตาม ม.๑๙๕,๒๒๕ ให้ยกฎีกาจำเลย
