คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเจ้าพนักงานจับไม้ตะเคียนได้จากจำเลย ๒๒๖ ท่อน โดยจำเลยลากเอาไปจากป่าตำบลควนชมโดยมิได้รับอนุญาต
จำเลยให้การว่าได้ซื้อมาจากผู้มีชื่อโดยไม่ได้ตัดฟันเอง แต่รับว่าการลากไม้ออกจากค่าไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในเรื่องตัดฟันชักลากกฎหมายใช้ถ้อยคำปะปนกันมาก ในคดีนี้ตามฟ้องและคำให้การต้องถือว่าเป็นไม้ตัดฟันโดยชอบด้วยกฎหมาย ฉะนั้นเพียงแต่การชักลากจึงไม่มีผิด ส่วนข้อที่โจทก์ว่าเป็นไม้นอนไพรนั้นเป็นเรื่องนอกประเด็น
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฟ้อง ยืนตามศาลอุทธรณ์
