คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยสมคบกันเล่นการพนันทายเลขท้านธนบัตรว่าเป็นเลขคู่หรือคี่ อันเป็นการพนันที่มีลักษณะคล้ายการพนันคู่คี่พนันเอาทรัพย์สินกัน จำเลยที่ ๑ เป็นเจ้ามือนำธนบัตร ๑ ฉบับมากำไว้ แล้วให้จำเลยอื่นเป็นลูกค้าผู้เข้าเล่นทายว่า เลขท้ายของธนบัตรในกำมือของจำเลยที่ ๑ เป็นเลขคู่หรือคี่ ถ้าทายถูกจำเลยที่ ๑ ก็ใช้เงินทายผิดเจ้ามือกินเงินที่ลงไว้ ซึ่งการพนันดังกล่าวนี้เป็นการพนันนอกจากที่ระบุไว้ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.๒๔๗๘ และมิใช่การพนันที่ระบุชื่อและเงื่อนไขไว้ในกฏกระทรวงมหาดไทย ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา ๔, ๑๐, ๑๒ พ.ร.บ.การพนัน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๔๘๕ มาตรา ๓, ๔, พ.ร.บ.การพนัน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๓ ริบของกลาง ฯลฯ จำเลยทั้งสามรับสารภาพตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ. ๒๔๗๘ มาตรา ๔, ๑๐, ๑๒ พ.ร.บ.การพนัน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๔๙๐ ม.๓ ให้ปรับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๒๐๐ บาท จำเลยนอกนั้นปรับคนละ ๑๒๐ บาท ลดตามมาตรา ๕๙ คงปรับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๑๐๐ บาท จำเลยนอกนั้นปรับคนละ ๖๐ บาท ฯลฯ
โจทก์อุทธรณ์ว่าการพนันที่โจทก์ฟ้องและจำเลยรับสารภาพนี้เป็นการพนันซึ่งมีลักษณะคล้ายคู่คี่อันเป็นการพนันที่ระบุไว้ตามบัญชี ก. หมายเลข ๘ จำเลยที่ ๑ เป็นเจ้ามือต้องจำตั้งแต่ ๓ เดือนถึง ๓ ปี และปรับตั้งแต่ ๕๐๐ ถึง ๕,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยที่ ๑ ต่ำกว่าอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้ ยังไม่ชอบและสำหรับจำเลยอื่นก็เบาไป
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษเฉพาะจำเลยที่ ๑ ต่อมา
ศาลฎีกาเห็นว่าจะลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามฎีกาโจทก์ไม่ได้ เพราะในฟ้อง โจทก์ไม่ได้บรรยายไว้ ณ ที่ใดเลยว่า การกระทำของจำเลยที่ ๑ เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ. ๒๔๗๘ บัญชี ก.หมายเลข ๘ นอกจากนี้ในตอนท้ายฟ้องของโจทก์ยังได้กล่าวยืนยันว่า "ซึ่งการพนันดังกล่าวนี้เป็นการพนันนอกจากที่ระบุไว้ในมาตรา ๔ แห่ง พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.๒๔๗๘ และมิใช่การพนันที่ระบุชื่อและเงื่อนไขไว้ในกฎกระทรวงมหาดไทย" ซึ่งศาลอุทธรณ์แปลฟ้องของโจทก์ว่าโจทก์มีความประสงค์ฟ้องขอให้ศาลลงโทษจำเลยฐานเล่นการพนันฝ่าฝืน พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา ๔ ทวิ นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
