คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58, 83, 339, 340 ตรี ริบของกลาง ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาสร้อยคอทองคำบางส่วนที่ผู้เสียหายไม่ได้รับคืน หนัก 8 กรัม ราคา 3,520 บาท แก่ผู้เสียหาย และบวกโทษจำคุกจำเลยที่รอการลงโทษไว้เข้ากับโทษในคดีนี้ด้วย
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 7 พิพากษากลับเป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง ประกอบด้วยมาตรา 340 ตรี ให้ลงโทษจำคุก 15 ปี ริบของกลาง และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์สร้อยคอทองคำบางส่วนที่ผู้เสียหายไม่ได้คืนหนัก 8 กรัม ราคา 3,520 บาท แก่ผู้เสียหาย ให้ยกคำขอที่ให้บวกโทษที่รอการลงโทษไว้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7 ให้คู่ความฟังเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2550 ต่อมาทนายจำเลยยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาออกไปอีก 30 วัน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งในวันเดียวกัน อนุญาตให้ขยายเวลายื่นฎีกาไปถึงวันที่ 17 สิงหาคม 2550 จำเลยยื่นฎีกาวันที่ 21 สิงหาคม 2550 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดที่ขยาย ไม่รับฎีกา ทนายจำเลยยื่นคำร้องว่าเกิดจากความบกพร่องของทนายจำเลยที่จำวันครบกำหนดยื่นฎีกาวันที่ 17 เป็นวันที่ 19 สิงหาคม 2550 ซึ่งเป็นวันหยุดราชการติดต่อกันถึงวันที่ 20 สิงหาคม 2550 จึงยื่นฎีกาในวันที่ 21 สิงหาคม 2550 ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งใหม่ว่า ทนายจำเลยยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดเพราะความบกพร่องของทนายจำเลย
ไม่ใช่ตัวจำเลย เห็นควรเพิกถอนคำสั่งไม่รับฎีกา เป็นรับฎีกา เห็นว่า แม้ความบกพร่องในการยื่นฎีกาเกิดจากทนายความของจำเลย มิได้เกิดจากตัวจำเลยก็ตาม แต่เมื่อจำเลยแต่งตั้งทนายความแล้วก็ต้องรับผลที่เกิดจากการกระทำของทนายจำเลย มิฉะนั้นแล้วจำเลยก็จะเลือกเอาเฉพาะการกระทำของทนายจำเลยที่เป็นประโยชน์และปฏิเสธส่วนที่เป็นโทษโดยอ้างความบกพร่องของทนายจำเลย จะทำให้กระบวนการยุติธรรมไม่บรรลุเป้าประสงค์ เมื่อทนายจำเลยยื่นฎีกาเกินกำหนดที่ขอขยายจึงไม่รับฎีกาของจำเลย"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาของจำเลย
