Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2536 (เลขอ้างอิง 56158)

พ.ศ. 2536 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่ากรณีเป็นการขอให้รับรองฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งเป็นดุลพินิจของผู้พิพากษาที่พิจารณาในศาลอุทธรณ์จึงไม่รับอุทธรณ์คำสั่งจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 เห็นว่า อุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ 1 ข้อ 2เป็นการโต้แย้งการที่ศาลอุทธรณ์สั่งว่าฎีกาปัญหาข้อกฎหมายของจำเลยที่ 1 ข้อ 2 เป็นปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งเป็นการไม่ชอบโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ 1 ด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องระหว่างพิจารณา โจทก์ขอถอนฟ้องจำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 4 ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยที่ 1 และที่ 3 ออกจากบ้านเลขที่ 3182 และ 3184 ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงบางกะปิ (ลาดพร้าวฝั่งเหนือ หรือมักกะสัน)เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร กับให้จำเลยที่ 1 และที่ 3 ร่วมกันใช้ค่าเสียหายโจทก์เดือนละ 5,000 บาท นับตั้งแต่วันฟ้องเป็นต้นไป ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์รับรองให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง (อันดับ 148)ศาลอุทธรณ์สั่งคำร้องว่า ปัญหาข้อเท็จจริงที่จำเลยที่ 1ฎีกาในฎีกาข้อ 3 ไม่เป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดจึงไม่อนุญาตให้ฎีกา ส่วนที่จำเลยที่ 1 ขอให้รับรองฎีกาข้อ 2 ของจำเลยที่ 1 ให้ด้วยนั้น ปรากฏว่าจำเลยที่ 1มิได้อ้างว่าปัญหาในฎีกาข้อ 2 เป็นปัญหาข้อเท็จจริง และมีเหตุสมควรที่ศาลฎีกาจะได้วินิจฉัย จึงไม่รับรองฎีกาข้อ 2ให้จำเลยที่ 1 ตามคำร้องขอ (อันดับ 163)จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 165)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งว่าผู้อุทธรณ์ยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์เกินกำหนด 15 วันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 252 ให้ส่งสำนวนไปศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 169)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้จำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์ คำสั่งฉบับลงวันที่ 6 มกราคม 2536 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับ จำเลยที่ 1 ทราบคำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2536 แต่จำเลยที่ 1ยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับ อุทธรณ์ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2536จึงเกินกำหนด 15 วัน ที่จะยื่นอุทธรณ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ยกคำร้อง คืนค่าคำร้องที่เสียเกินมา 160 บาท ให้แก่จำเลยที่ 1

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 538/2536บริษัทพี.เอส.แลนด์แอนด์เฮ้า จำกัดโจทก์นายฮีม ธำธานี กับพวกจำเลยนายฮีม ธำธานี จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่ากรณีเป็นการขอให้รับรองฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งเป็นดุลพินิจของผู้พิพากษาที่พิจารณาในศาลอุทธรณ์จึงไม่รับอุทธรณ์คำสั่งจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 เห็นว่า อุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ 1 ข้อ 2เป็นการโต้แย้งการที่ศาลอุทธรณ์สั่งว่าฎีกาปัญหาข้อกฎหมายของจำเลยที่ 1 ข้อ 2 เป็นปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งเป็นการไม่ชอบโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ 1 ด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องระหว่างพิจารณา โจทก์ขอถอนฟ้องจำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 4

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยที่ 1 และที่ 3 ออกจากบ้านเลขที่ 3182 และ 3184 ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงบางกะปิ (ลาดพร้าวฝั่งเหนือ หรือมักกะสัน)เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร กับให้จำเลยที่ 1 และที่ 3 ร่วมกันใช้ค่าเสียหายโจทก์เดือนละ 5,000 บาท นับตั้งแต่วันฟ้องเป็นต้นไป ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์รับรองให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง (อันดับ 148)ศาลอุทธรณ์สั่งคำร้องว่า ปัญหาข้อเท็จจริงที่จำเลยที่ 1ฎีกาในฎีกาข้อ 3 ไม่เป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดจึงไม่อนุญาตให้ฎีกา ส่วนที่จำเลยที่ 1 ขอให้รับรองฎีกาข้อ 2 ของจำเลยที่ 1 ให้ด้วยนั้น ปรากฏว่าจำเลยที่ 1มิได้อ้างว่าปัญหาในฎีกาข้อ 2 เป็นปัญหาข้อเท็จจริง และมีเหตุสมควรที่ศาลฎีกาจะได้วินิจฉัย จึงไม่รับรองฎีกาข้อ 2ให้จำเลยที่ 1 ตามคำร้องขอ (อันดับ 163)จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่ง

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 165)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งว่าผู้อุทธรณ์ยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์เกินกำหนด 15 วันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 252 ให้ส่งสำนวนไปศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 169)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้จำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์ คำสั่งฉบับลงวันที่ 6 มกราคม 2536 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับ จำเลยที่ 1 ทราบคำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2536 แต่จำเลยที่ 1ยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับ อุทธรณ์ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2536จึงเกินกำหนด 15 วัน ที่จะยื่นอุทธรณ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ยกคำร้อง คืนค่าคำร้องที่เสียเกินมา 160 บาท ให้แก่จำเลยที่ 1

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
สนัด หมายสวัสดิ์ · นำชัย สุนทรพินิจกิจ · ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 18325/2556

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาวางเงินและมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยในคราวเดียวกัน จำเลยจะต้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกามายังศาลฎีกาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 252 ด้วย ทั้งต้องนำเ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5499/2550

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ 1 ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 232 ทางแก้ของจำเลยที่ 1 คือต้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นไปยังศาลอุทธรณ์ และนำค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาลและนำเงินมาชำ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6941/2549

จำเลยที่ 3 อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่โจทก์มาวางศาล ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 3 อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่ง…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 45/2548

การอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 252 ต้องปฏิบัติตามมาตรา 234 ประกอบมาตรา 247 คือนอกจากเสียค่าธรรมเนียมศาลชั้นฎีกา และนำค่าธรรมเนียมทั้งปวงที่ต้องชดใช้ตามมาตรา 229 มาวางศาลแล้ว จะต้องนำเงินม…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2477/2548

ศาลอุทธรณ์ภาค 3 มีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยโดยเห็นว่าจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งโดยไม่ได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้น เป็นการไม่ปฏิบัติตาม ป.วิ.พ. มา…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้