คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีกล้องสูบฝิ่น คือ โป๊ะตะเกียงสูบฝิ่น ตะเกียงน้ำมันมะพร้าว ถ้วยใส่มูลฝิ่น เปลือกหลอดฝิ่นเปล่าไว้ในครอบครอง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าของกลางที่โจทก์ฟ้องนั้นไม่ใช่กล้องสูบฝิ่นตามความหมายในพระราชบัญญัติฝิ่น พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่า "เครื่องมืออย่างที่ทำไว้เพื่อสูบฝิ่น" ตามมาตรา 3พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472 นั้น จะต้องมีลักษณะและทำนองอย่างเดียวกับหัวกล้องหรือด้ามกล้องหรือทั้งสองอย่างรวมกัน ซึ่งโดยสภาพทำไว้เพื่อใช้สูบฝิ่น หาได้หมายถึงของอย่างอื่น เช่นของกลางในคดีนี้ไม่ เพราะไม่ใช่วัตถุที่ทำไว้เพื่อสูบ (ฝิ่น)
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
