คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ.๒๔๗๗ ขอหย่าขาดจากสามีภรรยากับจำเลยโดยหาว่า จำเลยเลี้ยงดูโจทก์ไม่เป็นธรรม ไม่ให้เงินทองโจทก์ใช้เลย ทั้งได้ขับไล่โจทก์ออกจากบ้าน แลว่าจำเลยเป็นวรรณโรค แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความตามโจทก์หา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะปรากฏว่าจำเลยเป็นวรรณโรคจริงก็ไม่เป็นเหตุให้โจทก์ฟ้องหย่าได้ตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาที่โจทก์ฟ้องคดีนี้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์