คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2536 (เลขอ้างอิง 56305)

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยที่ 1ฎีกาอย่างคนอนาถาได้โดยยกเว้นค่าฤชาธรรมเนียมให้แก่จำเลยที่ 1 กึ่งหนึ่ง ให้จำเลยที่ 1 นำค่าขึ้นศาลฎีกาในส่วนที่ไม่ได้ รับยกเว้นมาวางศาลภายใน 15 วันนับแต่วันนี้ มิฉะนั้นจะมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 เห็นว่า กิจการโรงแรมของจำเลยที่ 1 เป็นกิจการ ขนาดเล็กและในปัจจุบันต้องประสบภาวะขาดทุนอย่างหนักรายได้ที่ได้รับก็นำมาใช้จ่ายในกิจการโรงแรมจำเลยที่ 1 จนหมด ไม่มีเงินหรือทรัพย์สินอื่นใดที่จะนำมาจำหน่ายเพื่อที่จะนำมา ชำระค่าฤชาธรรมเนียมศาล ตามที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ชำระ กึ่งหนึ่งเป็นเงินถึงหนึ่งแสนบาทเศษได้ จำเลยที่ 1 จึงอยู่ใน ฐานะยากจนไม่มีเงินพอที่จะนำมาชำระค่าฤชาธรรมเนียมใน ชั้นฎีกาได้เลย โปรดมีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยที่ 1 ฎีกาอย่าง คนอนาถา โดยยกเว้นค่าฤชาธรรมเนียมในส่วนที่ศาลชั้นต้น มีคำสั่งให้จำเลยที่ 1 นำมาวางด้วยหมายเหตุ โจทก์ทั้งสามแถลงคัดค้าน (อันดับ 400)ระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นโจทก์ขอถอนฟ้องจำเลยที่ 2 ศาลชั้นต้นอนุญาตและมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 ไปแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน 7,500,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 24 มกราคม 2528 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ทั้งสามหากจำเลยที่ 1 ไม่ชำระให้ครบถ้วนให้ยึดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่จำนองไว้ทั้งสองแปลงออกขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์ถ้ายังได้เงินไม่พอชำระหนี้ก็ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ 1 ออกขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์จนครบศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1ชำระดอกเบี้ยนับแต่วันที่ 25 มกราคม 2527 เป็นต้นไป นอกจากที่แก้ให้คงเป็นไปตามศาลชั้นต้นโจทก์ทั้งสามและจำเลยที่ 1 ต่างฎีกา เฉพาะจำเลยที่ 1ยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 330,335,334)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 394)คำสั่งตามทางไต่สวนปรากฏว่าทรัพย์สินเฉพาะที่ดินที่ตั้งโรงแรมของจำเลยที่ 1 มีราคาไม่ต่ำกว่า 20 ล้านบาท ไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 1 ยากจนไม่มีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมส่วนที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ยกเว้น ถ้าประสงค์จะดำเนินคดีต่อไป ก็ให้นำเงินค่าธรรมเนียมที่จะต้องเสียเพิ่มมาชำระภายใน 1 เดือนนับแต่วันทราบคำสั่งนี้