คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมยาว 1 ฟุต เป็นอาวุธแทงทำร้ายร่างกายผู้เสียหาย 1 ที โดยเจตนาฆ่า คมมีดถูกด้านหลังของผู้เสียหายจำเลยลงมือกระทำความผิดไปตลอดแล้ว แต่ไม่บรรลุผล เนื่องจากแพทย์รักษาผู้เสียหายได้ทัน ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 288จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา288, 80 ให้จำคุก 10 ปี ลดโทษให้ตามมาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 6ปี 8 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นรับฟังได้ว่าเมื่อผู้เสียหายกับนางนวลภริยาจำเลยทะเลาะตบตีกันล้มลง ผู้เสียหายขึ้นนั่งคร่อมนางนวล
จำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 ฟุต แทงที่ลำตัวผู้เสียหายด้านหลังแถบซ้าย 1 ที จำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตามกฏหมาย และจำเลยเจตนาเพียงทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเท่านั้นไม่มีเจตนาฆ่า เห็นว่า นางนวลภริยาจำเลยกับผู้เสียหายสมัครใจทะเลาะวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน มิใช่เป็นภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดด้วยกฏหมาย จำเลยจึงไม่อาจอ้างได้ว่าการที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหายเป็นการกระทำเพื่อป้องกันสิทธิของนางนวลภริยาจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 ส่วนปัญหาว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายหรือไม่นั้น เห็นว่า ขณะเกิดเหตุเป็นเวลากลางวัน มีดปลายแหลมที่จำเลยใช้ยาวทั้งด้ามถึง 1 ฟุต อาจใช้แทงประทุษร้ายถึงตายได้
จำเลยเลือกแทงตรงอวัยวะสำคัญและแทงโดยแรงผู้เสียหายได้รับบาดแผลยาว 2 เซนติเมตร กว้าง 1 เซนติเมตร ลึกทะลุเยื่อบุช่องท้อง ซึ่งแพทย์ผู้ตรวจบาดแผลผู้เสียหายเบิกความว่าบาดแผลดังกล่าวอาจทำให้ถึงตายได้ นอกจากนั้นนายสุรชัยและนายอำนวยก็ยังเบิกความด้วยว่าจำเลยจะแทงซ้ำอีก แต่พยานวิ่งมาถึงที่เกิดเหตุเสียก่อน จำเลยจึงวิ่งหนีไป เช่นนี้ คดีฟังได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายจำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่า"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
