คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยถอน ตัดฟันต้นมะดันที่จำเลยปลูกบริเวณที่งอกหน้าโฉนดที่ดินเลขที่ 16015 ตำบลบ้านเลนอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ให้ออกพันไปจากที่ดินที่ประกาศกระทรวงทั้งสองครอบครองและห้ามมิให้จำเลย และบริวารเข้ามาเกี่ยวข้องกับที่ดินส่วนนี้ของประกาศกระทรวงทั้งสองต่อไปศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าโจทก์วางแต่ค่าทนายความใช้แทนจำเลยส่วนค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลที่ต้องใช้แทนจำเลยตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โจทก์ไม่วางศาลให้เวลาวางเงินดังกล่าว โจทก์ก็ยังไม่วางตามคำสั่งศาล จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229, 247 ไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์ยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาว่า
โจทก์ได้ชำระค่าฤชาธรรมเนียมในบางส่วนไว้แล้ว ส่วนที่ขาดนั้นเนื่องจากโจทก์คำนวณผิดพลาด โจทก์ไม่สามารถที่จะนำเงินส่วนที่ขาดมาวางได้ทันภายในเวลาที่ศาลกำหนดเนื่องจากวันถัดจากวันที่ศาลได้สั่งเป็นวันหยุดราชการประกอบกับทนายโจทก์มีสำนักงานอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร ซึ่งกว่าจะทราบเรื่องดังกล่าวก็เนิ่นช้าไปเสียแล้ว ทั้งนี้โจทก์เองไม่มีเจตนาที่จะหลีกเลี่ยงไม่ชำระค่าฤชาธรรมเนียมและไม่มีเจตนาที่จะละทิ้งฎีกา เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมขอศาลได้โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของโจทก์ และให้โจทก์วางเงินค่าฤชาธรรมเนียมส่วนที่ขาดอยู่ในชั้นฎีกาต่อไปด้วยศาลฎีกามีคำสั่งว่า "การที่โจทก์ผู้ฎีกาไม่วางเงินค่าฤชาธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แทนจำเลยตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มาวางศาลพร้อมฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247ประกอบด้วยมาตรา 229 ภายในกำหนดระยะเวลาตามที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ขยายฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นสั่งไม่รับสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ
