คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้จำเลยทั้งห้าร่วมกันชำระเงินจำนวน 6683,659.83 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน2533 จนกว่าจะชำระเสร็จ ทนายจำเลยที่ 2 และที่ 4 ยื่นคำร้องว่าทนายจำเลยเพิ่งทราบว่าศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1โดยศาลชั้นต้นไม่ส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1ให้ทนายจำเลยทราบ ส่วนการส่งหมายนัดให้จำเลยที่ 2 และที่ 4ไม่ชอบ เจ้าหน้าที่ศาลนำรายงานการอ่านมาให้ทนายจำเลยลงชื่อโดยทนายจำเลยเข้าใจว่าเป็นรายงานการอ่านคำพิพากษาคดีอื่นขอให้ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ให้จำเลยที่ 2และที่ 4 ฟังใหม่หรือมีคำสั่งตามที่เห็นสมควรศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า
ศาลชั้นต้นได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ให้คู่ความที่มาศาลในวันที่ 4 กรกฎาคม 2538ทราบโดยชอบแล้วและไม่มีเหตุที่จะศาลจะต้องอ่านให้จำเลยที่ 2และที่ 4 ฟังอีก โดยที่ทนายจำเลยที่ 2 และที่ 4 มาฟังคำพิพากษาแล้วจึงเท่ากับจำเลยที่ 2 และที่ 4 ทราบคำพิพากษาตั้งแต่วันอ่านให้ยกคำร้องจำเลยที่ 2 และที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยกคำร้องจำเลยที่ 2 และที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "จำเลยที่ 2 และที่ 4 ฎีกาว่า ศาลชั้นต้นมิได้ออกหมายนัดให้ทนายจำเลยที่ 2 และที่ 4 ไปฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ความเป็นจริงแล้วหลังจากมีการอ่านคำพิพากษาดังกล่าวมีเจ้าหน้าที่ของศาลนำรายงานกระบวนพิจารณาไปให้ทนายจำเลยลงชื่อ โดยทนายจำเลยเข้าใจว่าเป็นการอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ในอีก 2 คดี ที่รวมการพิจารณาและเป็นมูลกรณีเดียวกันกับคดีนี้ ซึ่งทนายจำเลยได้รับหมายนัดไว้ก่อนแล้วจึงขอให้มีการอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ให้จำเลยที่ 2และที่ 4 ฟังใหม่นั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้คดีนี้จะมีการส่งหมายนัดแก่จำเลยที่ 2 และที่ 4 โดยมิชอบก็ตามแต่เมื่อทนายจำเลยที่ 2และที่ 4 มาศาลและลงลายมือชื่อรับรู้การอ่านคำพิพากษาศาลดังกล่าวแล้ว ก็มีผลเช่นเดียวกับตัวความทุกประการ ทนายจำเลยที่ 2และที่ 4 จะอ้างว่าเป็นเรื่องสำคัญผิดซึ่งเป็นเรื่องประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงมาเป็นข้อแก้ตัวนั้นหาได้ไม่ ที่ศาลล่างทั้งสองมีคำสั่งมานั้นชอบแล้ว"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
