คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นกำนันตำบลพิลราช และเป็นประธานกรรมการสภาตำบลพิมลราช อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ดูแลรักษาทรัพย์สินของทางราชการ โดยทุจริตยอมให้นายเชิงชาย กิตติวิวัฒน์พงศ์ ทำการขุดถนนดินริมคลองพระพิมลอันเป็นทรัพย์สินของทางราชการซึ่งจำเลยมีหน้าที่ดูแลรักษา แล้วจำเลยกับพวกได้เบิกจ่ายเงินของทางราชการซื้อดินที่นายเชิงชายขุดดังกล่าวมาทำถนนในโครงการสร้างงานในชนบทสายอื่น ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 จำคุก 6 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาโดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ขณะเกิดเหตุจำเลยเป็นกำนันและประธานกรรมการสภาตำบลพิมลราช อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี จำเลยได้ว่าจ้างนายเชิงชาย กิตติวิวัฒน์พงศ์ เป็นผู้รับเหมาทำถนนตามที่สภาตำบลได้รับอนุมัติเงินงบประมาณสร้างงานในชนบท และจำเลยได้อนุญาตให้นายเชิงชายขุดดินจากข้างถนนดินเดิมริมคลองพระพิมลซึ่งเป็นถนนที่สภาตำบลพิมลราชสร้างขึ้นตามโครงการสร้างงานในชนบทปีก่อน ๆ ไปทำถนนใหม่ โดยไม่ได้มีการซื้อดินจากที่อื่นตามงบประมาณที่ได้รับมาและจำเลยยังปล่อยให้นายเชิงชายขุดดินจากข้างถนนเดิมขึ้นมาถมเท่านั้นไม่ได้ซื้อดินจากที่อื่นมาถมถนนที่ขอยืมเดินไป แม้การประชุมสภาตำบลจะได้ลงมติให้นายเชิงชายขอยืมดินได้ก็ตาม แต่นายเชิงชายก็จะต้องซื้อดินจากที่อื่นมาถมถนนตามเดิมด้วย
การที่นายเชิงชายใช้ดินถนนเดิมมาทำถนนใหม่และขุดดินข้างถนนเดิมมาถมถนนเดิมแทนเช่นนี้ ทำให้นายเชิงชายไม่ต้องซื้อดินจากที่อื่นมาทำถนนใหม่ตามสัญญา แต่จำเลยกลับเบิกจ่ายเงินค่าทำถนนให้นายเชิงชายไปจนครบจำนวนตามสัญญา แสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาให้นายเชิงชายได้รับประโยชน์จากการขุดดินถนนเดิมไปทำถนนที่รับเหมา จึงเป็นการแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายสำหรับตนเองหรือผู้อื่น จำเลยจะอ้างมติที่ประชุมของสภาตำบลที่อนุญาตให้ยืมดินได้และอนุญาตจ่ายเงินให้นายเชิงชายได้นั้นมาปัดความรับผิดของจำเลยในฐานะประธานกรรมการสภาตำบลมีหน้าที่ดูแลรักษาทรัพย์สินของตำบลและเงินของทางราชการไม่ได้พิพากษายืน.
