คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองได้ซื้อและรับมอบสินค้าจากโจทก์โดยตกลงว่าถ้าผิดนัดไม่ชำระราคา ยอมให้โจทก์คิดดอกเบี้ยได้ตามกฎหมาย จำเลยซื้อสินค้าไปจากโจทก์รวม ๔ งวด เป็นเงิน ๑๕๖,๒๘๒.๙๐ บาทจำเลยทั้งสองทราบยอดหนี้ค่าสินค้าและจำเลยที่ ๑ ได้ให้จำเลยที่ ๒ลงชื่อรับสภาพหนี้ไว้ในใบแจ้งยอดหนี้ แต่ขอผัดผ่อนเรื่อยมา ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยไม่เคยสั่งซื้อและรับมอบสินค้าจากโจทก์ และไม่เคยรับสภาพหนี้ต่อโจทก์ โจทก์ฉ้อฉลให้จำเลยที่ ๒ลงชื่อในใบแจ้งยอดหนี้โดยสำคัญผิด และคดีโจทก์ขาดอายุความมิให้ฟ้องภายใน ๒ ปี นับแต่วันที่มีการรับมอบสินค้า ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน๑๕๖,๒๘๒.๙๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาที่จำเลยทั้งสองฎีกาว่า คดีโจทก์ขาดอายุความเพราะมิได้ฟ้องเรียกร้องภายในกำหนด ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕(๑) นั้น เห็นว่า เมื่อจำเลยที่ ๒ ลงชื่อรับทราบยอดหนี้ค่าสินค้าที่ติดค้างทั้งหมดเมื่อวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๒๕ โดยมิได้อิดเอื้อน ถือว่าจำเลยได้ทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้แก่โจทก์แล้วในเวลาก่อนที่อายุความจะครบบริบูรณ์ ทำให้อายุความใช้สิทธิเรียกร้องของโจทก์สะดุดหยุดลงโจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๒๗ ยังไม่เกินกำหนด๒ ปี คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
