คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่าจำเลยเป็นนายตรวจสุราพร้อมด้วยตำรวจ ๒ นายได้พากันไปจับโจทก์กับพวกซึ่งกำลังชุมนุมกันดื่มน้ำขาวอันเป็นผิดกฎหมาย โจทก์ได้บังอาจเข้าแย่งทำลายของกลางจากจำเลย ๆ จึงผลักโจทก์เพื่อป้องกันไม่ให้แย่งแลทำลายทันใดโจทก์ได้ต่อยจำเลยล้มลง แล้วตรงเข้าจะต่อยซ้ำอีก จำเลยจึงใช้เหล็กสักสำหรับตรวจสุราตีโจทก์ทีหนึ่งเป็นบาดแผลกว้าง ๑ มินลิเมตร์ ยาว ๕ เซ็นติเมตร์ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๔ ให้จำคุก ๒ เดือนปรับ ๔๐ บาท ลดโทษตามมาตรา ๕๙ แลให้ยกโทษจำคุกเสีย คงปรับจำเลย ๒๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์เป็นฝ่ายทำผิดจำเลยเป็นฝ่ายทำถูกคือทำตามหน้าที่โดยชอบมาแต่แรกแล้ว แลโดยพฤตติการณ์แห่งรูปคดีเห็นได้ว่าจำเลยเริ่มใช้สิทธิป้องกัน แต่แรกรู้ตนว่าจะถูกต่อยแล้ว นับว่าเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลอุทธรณ์
