คำฟ้องและคำให้การ
ศาลเดิมตัดสินว่าลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่ารับของโจร
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่าตามข้อเท็จจริงที่ศาลฟังนั้น จำเลยต้องมีผิดฐานลีกทรัพย์ ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยกับเจ้าทรัพย์รู้สึกว่าสร้อยคอหาย อีก ๒ เดือน จึงพบของนั้นที่จำเลยดังนี้
ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศษลเดิมตัดสินนั้นก็โดยใช้ความสันนิษฐาน และที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินมาก็แปลว่ายังไม่มีเหตุผลพอจะให้ใช้ความสันนิษฐานดังเดิม ความสันนิษฐานชะนิดนี้เป็นข้อเท็จจริงที่โจทก์ขอให้ลงโทษตามศาลเดิมนั้นเป็นการขอให้ลงโทษฝืนข้อเท็จจริง
ศาลฎีกาวินิจฉัยให้ไม่ได้ จึงตัดสินให้ยกฎีกาโจทก์(วิชัย-พิพาก-พรหม)หลวงวิเทพ - นาย+ -
