คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยได้จดทะเบียนสมรสเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2497 และอยู่กินด้วยกันมาจนมีบุตร 2 คน เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2503 โจทก์จำเลยได้หย่ากันโดยทำเป็นหนังสือแล้วให้แต่ละฝ่ายนำไปจดทะเบียนหย่าได้ โจทก์ได้นัดให้จำเลยไปจดทะเบียนการหย่ายังอำเภอ แต่จำเลยไม่ยอมไป จึงขอให้ศาลบังคับให้จำเลยไปจดทะเบียนหย่าจำเลยให้การว่า ไม่ได้ทำหนังสือหย่าด้วยความสมัครใจ เมื่อทำหนังสือหย่าแล้วโจทก์กับจำเลยได้คืนดีกัน อยู่กินด้วยกันฉันสามีภริยา หนังสือหย่าระงับไปแล้ว ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยทำหนังสือหย่าด้วยความสมัครใจ โจทก์มิได้คืนดีกับจำเลย และอยู่กินด้วยกันอีก หนังสือหย่ายังมิได้ระงับไป พิพากษาให้จำเลยไปจดทะเบียนหย่า ถ้าไม่ไป ให้ถือเอาคำพิพากษานี้แทนการแสดงเจตนาของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลล่าง แล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
