คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า วัน เดือน ไม่ปรากฎใน พ.ศ.๒๔๗๕ จำเลยมีกระบือไว้ใช้โดยไม่มีตั๋วพิมพ์รูปพรรณแลแสดงความบริสุทธิไม่ได้ แล้วจำเลยได้เอากระบือขายให้แก่ ข. เจ้าพนักงานจับกระบือได้จาก ข. ศาลเดิมพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ให้จำคุกจำเลย ๖ เดือนตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๓๒๑ แล พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ร.ศ.๑๑๙ ม.๒๐ จำเลยฎีกาว่า วันเดือนปีที่จำเลยขายกระบือไม่มีในฟ้อง ต้องนับว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์กล่าวชัดเจนว่าในพ.ศ.๒๔๗๕ จำเลยมีกระบือไว้ใช้แลแสดงความบริสุทธิไม่ได้ จึงเป็นปัญหาสำคัญว่าใน พ.ศ.๒๔๗๕ จำเลยมีกระบือของกลางหรือเปล่า ซึ่งจำเลยอาจนำสืบได้ว่าตลอด พ.ศ.๒๔๗๕ จำเลยไม่มีของกลางนี้ไว้เลย แลเห็นว่าการขายไปเมื่อใดไม่เป็นสิ่งสำคัญเลย เพราะโจทก์ไม่ได้ขอให้ลงโทษในการขาย ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุมให้ยกฎีกาจำเลย
