คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 952/2537นางบุญเตือน ซุ่นบวบผู้ร้องนายเอื้อม ซุ่นบวบผู้คัดค้านนางบุญเตือน ซุ่นบวบ ผู้ร้องผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 249 ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของผู้ร้อง ไม่ได้โต้แย้งคัดค้านคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ว่าไม่ชอบอย่างไร หรือเพราะเหตุใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ไม่รับฎีกา ผู้ร้องเห็นว่า ฎีกาที่ว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ได้วินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ร้องที่ว่าที่ดินไม่ใช่ทรัพย์มรดก คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์จึงไม่ชอบนั้นเป็นการโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ แล้ว โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของผู้ร้องไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฎหลักฐานว่าผู้คัดค้านได้รับสำเนา คำร้องแล้วหรือไม่ คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกนายมกซุ่นบวบหรือบวบซุ่น ผู้ตาย ต่อมาผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอให้ถอนผู้ร้องออกจากการเป็นผู้จัดการมรดกศาลชั้นต้นมีคำสั่งถอนผู้ร้องออกจากการเป็นผู้จัดการมรดก ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ของผู้ร้อง
ผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 102) ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 103) คำสั่ง คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์โดยไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ร้องที่ขอให้วินิจฉัยว่าที่ดินเป็นของผู้ร้องมิใช่ทรัพย์มรดก การที่ผู้ร้องฎีกาอ้างเหตุอย่างเดียวกันกับในชั้นอุทธรณ์ โดยไม่ได้โต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ต้องห้ามแต่อย่างใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของผู้ร้องจึงชอบแล้วให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาของผู้ร้อง
