คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในอัตราเงินเดือนและตำแหน่งหน้าที่ไม่น้อยกว่าเดิม โดยนับอายุงานต่อเนื่องและให้จำเลยจ่ายค่าจ้างระหว่างที่เลิกจ้างโจทก์จนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงานพร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี จนกว่าจะชำระเสร็จศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาว่า อุทธรณ์ของโจทก์ควรที่จะได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดรับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปศาลฎีกามีคำสั่งว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คำร้องอุทธรณ์คำสั่งของโจทก์มิได้โต้แย้งหรือคัดค้านคำสั่งศาลแรงงานกลางที่ไม่รับอุทธรณ์ว่าไม่ถูกต้องอย่างใดหรืออุทธรณ์ของโจทก์ไม่ต้องห้ามตามกฎหมายอันควรที่ศาลฎีกาจะรับไว้พิจารณาจึงเป็นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่ชัดแจ้ง ให้ยกคำร้อง"
