เนื้อความคำพิพากษา
เช่าตึกมีกำหนดเช่ากัน ๖ ปี โดยทำหนังสือกันเอง ศาลล่างแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าต้องทำให้ถูกต้องตามพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดิน ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๓๔ สัญญานี้จำเลยทำไม่ถูก จึงให้จำเลยออกจากที่ตามฟ้องโจทย์ จำเลยฎีกาว่า มาตรา ๓๙ กล่าวแต่เฉภาะเช่าที่ดินเท่านั้น ไม่ได้กินความถึงตึกบ้านเรือนโรง ฎีกาตัดสินว่า ตามหนังสือสัญญาที่จำเลยเช่าตึกนั้น ความต้องรวมอยู่ในที่ดินซึ่งมีโฉนดแผนที่ด้วย เพราะฉนั้นเมื่อจำเลยไม่ทำเช่าให้ถูกต้องตามความในมาตรา ๓๙ แล้ว จะยกข้อกำหนดสัญญาว่าเช่า ๖ ปีขึ้นมาต่อสู้คดีไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
