คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๘, ๑๔๐, ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯลฯ มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒ และ ๗๒ ทวิ
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และ ๘๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ มาตรา ๗, ๘ ทวิ ๗๒ และ ๗๒ ทวิจำคุก ๗ ปี ๖ เดือน, ๖ เดือน และ ๑ เดือนตามลำดับ รวมจำคุก ๘ ปี ๑ เดือน
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมีเจตนาใช้ปืนแก๊ปจ่อยิงผู้เสียหาย ๒ ครั้ง แต่ปืนไม่ได้ใส่แก๊ป กระสุนปืนจึงไม่อาจลั่นออกไปได้อย่างแน่นอนเพราะปืนเป็นเหตุปัจจัยซึ่งใช้ในการกระทำความผิดไม่สามารถจะบรรลุผลได้อย่างแน่แท้ ซึ่งจะยิงอย่างไรผู้เสียหายก็ไม่ถึงแก่ความตายได้ ที่ศาลล่างทั้งสองกำหนดลงโทษจำคุกจำเลยในข้อหานี้ถึง ๗ ปี ๖ เดือน เห็นว่ามากเกินควรแก่เหตุ เพียงแต่ลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ก็เหมาะสมแก่การกระทำผิดของจำเลยแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่าให้ลงโทษจำคุกจำเลยในข้อหาพยายามฆ่ามีกำหนด ๓ ปี รวมโทษคงจำคุกจำเลย ๓ ปี ๗ เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
