คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1365/2532บริษัทศิลาสุโขทัย จำกัดโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลยบริษัทศิลาสุโขทัย จำกัด โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 155, ม. 156 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 ม. 17ความว่า
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์พร้อมกับยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาศาลภาษีอากรกลางไต่สวนคำร้องแล้ว เห็นว่า ข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์ยากจนไม่มีเงินเสียค่าธรรมเนียมตามที่อ้าง จึงให้ยกคำร้องขอฟ้องอุทธรณ์อย่างคนอนาถาของโจทก์ หากโจทก์ยังติดใจจะอุทธรณ์ต่อไปให้นำค่าธรรมเนียมศาลมาชำระให้ครบถ้วนภายใน 10 วัน มิฉะนั้นไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์โจทก์เห็นว่า บริษัทโจทก์มิได้จัดทำบัญชีและงบดุลด้วยตนเองโจทก์เพียงแต่เก็บรวบรวมหลักฐานการรับและจ่ายเงินไปมอบให้แก่ผู้รับจ้างประกอบการลงบัญชี ผู้รับจ้างทำบัญชีและงบดุลดังกล่าวจะจัดทำโดยถูกต้องตรงกับข้อเท็จจริงและหลักวิชาหรือไม่ โจทก์ไม่อาจทราบได้ ประกอบกับระหว่างที่บริษัทโจทก์ดำเนินกิจการอยู่นั้นบริษัทโจทก์เป็นหนี้ธนาคารและไม่สามารถชำระดอกเบี้ยให้แก่ธนาคารตามกำหนด
บรรดาญาติของผู้ถือหุ้นบริษัทโจทก์จึงได้นำเงินส่วนตัวไปชำระหนี้ให้แก่ธนาคารและทำการจัดตั้งบริษัทใหม่คือบริษัทสารพัดนึกจำกัดปรากฏว่าปัจจุบันบริษัทสารพัดนึก จำกัดก็ประสบกับการขาดทุนและมีฐานะทางการเงินตกต่ำเช่นกันจึงไม่อาจช่วยเหลือจุนเจือบริษัทโจทก์ได้ อีกทั้งการที่บริษัทโจทก์ได้หยุดดำเนินการและถูกเจ้าหน้าที่สรรพากรยึดทรัพย์ขายทอดตลาดย่อมเป็นที่เห็นได้ว่า บริษัทโจทก์ไม่มีทรัพย์สินอะไรเหลืออยู่พอที่จะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ และตามอุทธรณ์ของโจทก์มีเหตุผลอันสมควรที่จะอุทธรณ์ หากได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกาแล้วเชื่อว่าโจทก์จะชนะคดี โปรดมีคำสั่งให้โจทก์ฟ้องอุทธรณ์อย่างคนอนาถาด้วยหมายเหตุ จำเลยทั้งสี่ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 86แผ่นที่ 2)
ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้แก้ไขการประเมินของเจ้าพนักงานประเมินตามแบบแจ้งการประเมินภาษีการค้าเลขที่ 62.37/3/00050,เลขที่ 62.37/3/00051, เลขที่ 62.37/3/00052, เลขที่ 62.37/3/00053และเลขที่ 62.37/3/00054 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ ตามแบบภ.ส.7 เลขที่ 1/2531, เลขที่ 2/2531, เลขที่ 3/2531,เลขที่ 4/2531 และเลขที่ 5/2531 ลงวันที่ 10 มีนาคม 2531เป็นว่าให้โจทก์เสียภาษีการค้า และภาษีบำรุงท้องถิ่นรวมทั้งเงินเพิ่มเฉพาะจากรายรับจำนวน 23,665,217.25 บาท ในฐานะผู้ผลิตตามประเภทการค้า 1. การขายของ ชนิด 1(ก) แห่งบัญชีอัตราภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากร อัตราภาษีร้อยละ 7.7 และ 9.9 ของรายรับ แล้วแต่กรณี
ฯลฯโจทก์อุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาศาลภาษีอากรกลางไต่สวนคำร้องแล้วมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 71แผ่นที่ 3 และที่ 1,80)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า โจทก์ยังไม่มีฐานะยากจน มีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลในชั้นนี้ได้ ที่ศาลภาษีอากรกลางยกคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาของโจทก์ชอบแล้ว หากโจทก์ยังติดใจอุทธรณ์ให้นำค่าธรรมเนียมศาลมาชำระใน 10 วันนับแต่วันฟังคำสั่งนี้
