คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า วันที่ 18 พฤษภาคม 2495 เวลากลางคืน จำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งมีมีด สมคบกันเข้าไปในเคหสถานของเจ้าทรัพย์ลักเอาทรัพย์ของนางเสงี่ยมไปหลายอย่าง รวมราคา 1,335 บาท ปรากฏตามรายการทรัพย์ท้ายฟ้องจำเลยกับพวกใช้มีดขู่เข็ญให้นางเสงี่ยมส่งทรัพย์ให้แก่จำเลยกับพวก ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 298-299 คืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้น พิจารณาเชื่อว่าจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งเข้าทำการชิงทรัพย์ของนางเสงี่ยม จำเลยเป็นผู้เข้าค้นของในห้อง และเข้าปลดเอาสร้อยคอที่เด็กหญิงเกรียม มีแสงไฟตะเกียงสว่างพอให้พยานโจทก์จำจำเลยได้ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 298-299 ให้จำคุก4 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ตามฟ้องแก่เจ้าทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา
ศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกาเฉพาะข้อกฎหมาย ส่วนข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลฎีกาตรวจประชุมปรึกษา ฎีกาข้อกฎหมายของจำเลยมีว่าโจทก์ไม่ส่งรายการทรัพย์พร้อมฟ้อง ต่อเมื่อศาลได้สืบพยานโจทก์ปากนางเสงี่ยมเจ้าทรัพย์ไปบ้างแล้ว โจทก์ร้องขอต่อศาลขอเวลาทำบัญชีทรัพย์ส่ง ศาลอนุญาต และโจทก์ได้ทำบัญชีทรัพย์ส่งศาลแล้วจึงสืบนางเสงี่ยมต่อไป จำเลยคัดค้านว่าโจทก์กระทำดังนี้ทำให้จำเลยเสียเปรียบ ในฎีกาของจำเลยกล่าวในข้อนี้ว่า ฟ้องของโจทก์ไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย ไม่เป็นฟ้องที่ศาลจะรับไว้พิจารณาศาลฎีกาเห็นว่าโดยเฉพาะคดีนี้ถึงแม้ว่าโจทก์จะไม่ได้ทำบัญชีทรัพย์ส่งพร้อมฟ้อง แต่จำเลยได้ให้การปฏิเสธต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ จำเลยไม่ได้โต้เถียงในเรื่องทรัพย์ของนางเสงี่ยมว่าไม่ถูกต้องอย่างใดเลย การที่โจทก์ไม่ทำบัญชีทรัพย์ส่งพร้อมฟ้องจึงไม่ใช่ข้อสำคัญ อีกทั้งเมื่อโจทก์ขอยื่นบัญชีทรัพย์ และศาลชั้นต้นก็สั่งรับไว้ จึงเป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายความเห็นของศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
