คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จำเลยต่อสู้ว่าใช้แล้วโดยมีใบรับ แต่จำเลยส่งใบรับเงินต่อศาลเมื่อสืบพะยานโจทก์แล้ว ศาลชั้นต้นยอมรับฟัง แล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าศาลรับฟังใบรับเงินนั้นไม่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลยอมรับใบรับเงินเป็นหลักฐานก็เพราะเป็นหลักฐานสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นสำคัญแห่งคดี เข้าข้อยกเว้นตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๘๗ ข้อ ๒ แม้จะฝ่าฝืน ม.๙๐ ศาลก็ยอมรับฟังได้ และศาลก็ยอมให้โจทก์นำพะยานมาสืบหักล้างได้แล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
