คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 189/2530พนักงานอัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายธีระหรืออ๊อด โอกาสทองหรือโอกาศทอง กับพวกจำเลยนายธีระหรืออ๊อด โอกาสทองหรือโอกาศทอง จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 23 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 216ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลจังหวัดนนทบุรี อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 ฟังวันที่ 17 กันยายน 2529 จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอขยายเวลาฎีกาตามคำร้องลงวันที่ 24 กันยายน 2529 ศาลได้มีคำสั่งว่า อนุญาตให้ขยายเวลาฎีกาไปอีก 10 วัน นับแต่วันที่ 17 ตุลาคม 2529 จึงครบกำหนดวันที่ 27 ตุลาคม 2529 คำฟ้องฎีกานี้ปรากฏว่ายื่นวันที่ 31 ตุลาคม2529 จึงเป็นการล่วงเลยเวลาที่ศาลอนุญาตให้ขยายเวลาไปแล้วจึงไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 เห็นว่า
จำเลยที่ 1 ได้ยื่นคำร้องขอขยายเวลายื่นฎีกามีกำหนด 10 วัน เพื่อขอคัดสำเนาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์และเอกสารต่าง ๆ ที่จะนำไปประกอบการเรียงและเขียนฎีกา โดยขอให้ศาลเริ่มนับตั้งแต่วันที่จำเลยที่ 1 ได้รับสำเนาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์และเอกสารเป็นวันที่หนึ่งเป็นต้นไป ต่อมาจำเลยที่ 1ได้รับสำเนาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2529และจำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2529 รวมวันเวลาที่จำเลยที่ 1 ฎีกา จึงมีกำหนดเพียง 8 วันเท่านั้น คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาดังกล่าวยังขัดต่อความเป็นจริงอย่างยิ่งโปรดวินิจฉัยและตรวจสอบกำหนดวันและเวลาให้แก่จำเลยที่ 1 ใหม่อีกสักครั้งหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 134 แผ่นที่ 2)
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,340,340 ตรี ฯลฯ จำคุกคนละ 24 ปีจำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและในชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุกคนละ 16 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ระวางโทษจำเลยที่ 2 ที่ 4เพิ่มขึ้นอีกกึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรีและเมื่อลดโทษให้จำเลยที่ 2 ที่ 4 คนละหนึ่งในสามแล้ว คงจำคุกจำเลยที่ 2 ที่ 4 คนละ 10 ปี 8 เดือน ให้นับโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2ที่ 3 ในคดีนี้ติดต่อกับโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2962/2527 ของศาลชั้นต้น นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกา
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 132 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 134 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอคัดคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ และพยานหลักฐาน กับขอขยายระยะเวลาฎีกาออกไปอีก 10 วัน นับแต่วันที่จำเลยที่ 1 ได้ออกมาคัด
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ส่งสำนวนไปให้คัด แต่ให้คัดคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ส่งไปให้จำเลยที่ 1 และอนุญาตให้ขยายระยะเวลาฎีกาไปอีก 10 วันนับแต่วันที่ 17 ตุลาคม 2529 ซึ่งครบกำหนดฎีกาวันที่ 27 ตุลาคม2529 จำเลยที่ 1 ได้รับสำเนาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 24 ตุลาคม2529 จึงมีเวลาอีกเพียง 3 วัน ไม่อยู่ในวิสัยที่จำเลยที่ 1 ซึ่งต้องขังอยู่ในเรือนจำจะทำฎีกายื่นได้ทัน และกรณีมีเหตุสุดวิสัยเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมสมควรขยายระยะเวลาฎีกาไปอีกถึงวันที่จำเลยยื่นฎีกา ให้รับฎีกาจำเลยที่ 1 และให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป
