คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ค่าภาษีบำรุงท้องที่และเงินเพิ่ม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ค่าภาษีบำรุงท้องที่จำนวน 2,089.15 บาท พร้อมเงินเพิ่มแก่โจทก์
จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่าหนี้ค่าภาษีรายนี้เป็นค่าภาษีบำรุงท้องที่ ปี พ.ศ. 2531 ได้เกิดขึ้นภายหลังที่บริษัทเครดิตฟองซิเอร์เฉลิมโลก จำกัด ลูกหนี้ถูกพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว การที่โจทก์จะยื่นคำขอรับชำระหนี้ภายในเวลาตามที่พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 กำหนดไว้ย่อมทำไม่ได้ และการเกิดหนี้ขึ้นโดยผลของกฎหมายเช่นนี้เป็นอำนาจของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะต้องดำเนินการแทนบริษัทเครดิตฟองซิเอร์เฉลิมโลก จำกัด ลูกหนี้ เมื่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดำเนินการโต้แย้งสิทธิของโจทก์เกี่ยวกับหนี้ค่าภาษีรายนี้ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องให้รับผิดได้ ส่วนโจทก์จะได้รับชำระหนี้อย่างไรเป็นเรื่องของชั้นบังคับคดี ไม่ใช่เป็นกรณีที่จะนำมาอ้างว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษายืนโจทก์ยื่นคำร้องว่า
เมื่อจำเลยอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลภาษีอากรกลางได้ยื่นคำขอทุเลาการบังคับด้วยแล้วได้นำเช็คสั่งจ่ายเงินจำนวน 3,017.67 บาท มาวางตามคำสั่งของศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรต่อมาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรพิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลภาษีอากรกลางแล้ว และศาลภาษีอากรกลางออกคำบังคับแจ้งให้จำเลยทราบจำเลยไม่ชำระหนี้ศาลภาษีอากรกลางจึงออกหมายบังคับคดี เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ขอให้ศาลภาษีอากรกลางส่งเงินที่จำเลยวางประกันนั้นไปยังกรมบังคับคดี แต่เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้ส่งเงินนี้ชำระหนี้โจทก์ตามคำพิพากษาโดยอ้างว่ามูลหนี้คดีนี้เกิดขึ้น หลังจากศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของบริษัทเครดิตฟองซิเอร์เฉลิมโลก จำกัดลูกหนี้เด็ดขาด ไม่อาจใช้ยันกองทรัพย์สินของลูกหนี้ได้
โจทก์ต้องยื่นคำขอรับชำระหนี้ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 และขณะนี้โจทก์จำเลยกำลังมีคดีพิพาทในชั้นบังคับคดีในประเด็นดังกล่าวจึงของดการจ่ายเงินไว้ก่อน นั้น เป็นการงดการบังคับคดีที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 292 ขอให้มีคำสั่งให้เจ้าพนักงานบังคับคดีนำเงินจำนวนที่ได้รับตามหมายบังคับคดีมาชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ในวันนัดพร้อม เจ้าพนักงานบังคับคดีและจำเลยแถลงคัดค้านว่า ที่เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ยอมจ่ายเงินให้โจทก์เป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์จะต้องดำเนินการขอรับชำระหนี้ในคดีล้มละลายเจ้าพนักงานบังคับคดีจะจ่ายเงินได้ก็ต่อเมื่อได้รับคำสั่งจากเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์หรือศาลขอให้ยกคำร้องศาลภาษีอากรกลางพิจารณาแล้ว
มีคำสั่งให้เจ้าพนักงานบังคับคดีจ่ายเงินให้โจทก์รับไปตามคำพิพากษาศาลฎีกาจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหามีว่า โจทก์จะขอให้เจ้าพนักงานบังคับคดีนำเงินประกันการขอทุเลาการบังคับที่จำเลยวางไว้ต่อศาลมาชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ได้หรือไม่ เห็นว่า การที่โจทก์ซึ่งแม้จะเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาของลูกหนี้ผู้ถูกพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดก็ตามจะได้รับชำระหนี้นั้น จะต้องบังคับตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 โจทก์จะขอให้เจ้าพนักงานบังคับคดีนำเงินประกันการขอทุเลาการบังคับที่จำเลยวางไว้ต่อศาลซึ่งยังเป็นทรัพย์สินของลูกหนี้อยู่มาชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์โดยไม่ปฏิบัติตามกฎหมายล้มละลายดังกล่าวหาได้ไม่ ที่โจทก์ฎีกาเป็นทำนองว่า
แม้หนี้ค่าภาษีอากรจะเป็นหนี้ที่เกิดขึ้นภายหลังศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้เด็ดขาด แต่ก็เป็นหนี้ที่เกิดขึ้นโดยผลของกฎหมายซึ่งผูกพันผู้เป็นเจ้าของที่ดิน เป็นอำนาจของจำเลยจะต้องดำเนินการแทนบริษัทเครดิตฟองซิเอร์เฉลิมโลก จำกัด ลูกหนี้ โดยที่โจทก์ไม่ต้องยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีล้มละลาย นอกจากนี้เงินพิพาทยังเป็นค่าใช้จ่ายในการจัดการทรัพย์สินของลูกหนี้ที่โจทก์เป็นเจ้าหนี้บุริมสิทธิ ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 130(2) นั้น เห็นว่า ข้อที่โจทก์ฎีกาเป็นขั้นตอนวิธีจัดการทรัพย์สินของลูกหนี้ ส่วนที่ว่าด้วยการขอรับชำระหนี้และการแบ่งทรัพย์สินในคดีล้มละลาย โจทก์ไม่อาจขอให้เจ้าพนักงานบังคับคดีนำเงินประกันการขอทุเลาการบังคับที่จำเลยวางไว้ต่อศาลมาชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ในคดีนี้ได้พิพากษายืน
