คำฟ้องและคำให้การ
ข.ต้องหาว่าฆ่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยซึ่งเป็นพนักงานโรงฆ่าสัตว์ ได้ไปเบิกความต่อเจ้าพนักงานตำรวจว่า ข.ได้ขออนุญาตให้ฆ่าสุกรแล้วแต่จำเลยเขียนใบอนุญาตให้ ข.ผิดไป และจำเลยก็ไปควบคุมอยู่ด้วย ซึ่งความจริงจำเลยได้เขียนใบอนุญาตผิดไม่ และขณะฆ่าจำเลยก็ไม่ได้อยู่ควบคุม เจ้าพนักงานตำรวจหลงเชื่อจึงรายงานขอให้ปล่อย ข.ไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นพลความไม่ทำความเสียหายแก่ผู้ใดพิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าที่จำเลยเบิกความว่าในขณะ ข.ฆ่าสุกรจำเลยได้อยู่ควบคุมตามหน้าที่ แต่ความจริงจำเลยหาได้อยู่ควบคุมไม่การที่จำเลยเบิกความเช่นนี้เพื่อช่วยเหลือ ข.ให้พ้นจากความผิด จนเจ้าพนักงานตำรวจรายงานปล่อย ข. ไป ย่อมเป็นการเสียหายและเป็นผิดตาม ม.๑๑๘
