Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2531 (เลขอ้างอิง 61394)

พ.ศ. 2531 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาโจทก์ทุกข้อเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า โจทก์ได้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ถ้อยคำกล่าวของจำเลยที่ 1 และข้อความที่พิมพ์โฆษณาในหนังสือพิมพ์รายวันของจำเลยที่ 2 นั้น จะเป็นการหมิ่นประมาททำให้โจทก์เสียหายหรือไม่โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ด้วยหมายเหตุ จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องและแก้ไขเพิ่มเติมขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59,83,326,328,332 และพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 48,49 กับให้จำเลยทั้งสามประกาศขอขมาและแก้ข่าวให้โจทก์ทางหน้าหนังสือพิมพ์ของจำเลย และในหนังสือพิมพ์รายวันอื่นอีก 5 ฉบับ มีกำหนด 7 วัน ติดต่อกันโดยให้จำเลยเป็นผู้ชำระค่าโฆษณา ให้ยึดและทำลายหนังสือพิมพ์ที่มีข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ทั้งหมดศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแก้ว เห็นว่าคดีโจทก์มีมูล จึงมีคำสั่งให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 220)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 220)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว แม้ฎีกาของโจทก์จะเป็นปัญหาข้อกฎหมายแต่ก็เป็นข้อที่โจทก์มิได้ยกขึ้นว่ากันในชั้นอุทธรณ์ โจทก์จึงไม่อาจจะยกขึ้นฎีกาได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา195 วรรคแรก ประกอบมาตรา 225 และ พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499มาตรา 4 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 115/2531บริษัทเมโทรอินเวสต์เม้นท์ จำกัดโจทก์นายสุนทร ณ สงขลา กับพวกจำเลยบริษัทเมโทรอินเวสต์เม้นท์ จำกัด โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาโจทก์ทุกข้อเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า โจทก์ได้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ถ้อยคำกล่าวของจำเลยที่ 1 และข้อความที่พิมพ์โฆษณาในหนังสือพิมพ์รายวันของจำเลยที่ 2 นั้น จะเป็นการหมิ่นประมาททำให้โจทก์เสียหายหรือไม่โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ด้วยหมายเหตุ จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องและแก้ไขเพิ่มเติมขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59,83,326,328,332 และพระราชบัญญัติการพิมพ์

พ.ศ. 2484 มาตรา 48,49 กับให้จำเลยทั้งสามประกาศขอขมาและแก้ข่าวให้โจทก์ทางหน้าหนังสือพิมพ์ของจำเลย และในหนังสือพิมพ์รายวันอื่นอีก 5 ฉบับ มีกำหนด 7 วัน ติดต่อกันโดยให้จำเลยเป็นผู้ชำระค่าโฆษณา ให้ยึดและทำลายหนังสือพิมพ์ที่มีข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ทั้งหมดศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแก้ว เห็นว่าคดีโจทก์มีมูล จึงมีคำสั่งให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 220)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 220)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว แม้ฎีกาของโจทก์จะเป็นปัญหาข้อกฎหมายแต่ก็เป็นข้อที่โจทก์มิได้ยกขึ้นว่ากันในชั้นอุทธรณ์ โจทก์จึงไม่อาจจะยกขึ้นฎีกาได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา195 วรรคแรก ประกอบมาตรา 225 และ พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499มาตรา 4 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
นิเวศน์ คำผอง · วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์ · ประวิทย์ ขัมภรัตน์
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2585/2568

คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ในความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่น ให้จำคุกตลอดชีวิต ซึ่ง ป.วิ.อ. มาตรา 245 วรรคสอง บัญญัติว่า คำพิพากษาเช่นว่านี้จะยังไม่ถึงที่สุด เว้นแต่ศาลอุทธรณ์จะได้พิพากษายืน ด…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1750/2568

ความผิดฐานร่วมกันลักทรัพย์ตาม ป.อ. มาตรา 335 วรรคหนึ่ง ซึ่งเป็นความผิดที่ระบุไว้ใน ป.อ. มาตรา 71 วรรคสอง บัญญัติว่า ความผิดดังกล่าวถ้าเป็นการกระทำที่ผู้สืบสันดานกระทำต่อผู้บุพการี แม้กฎหมายมิได้บัญญัต…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1327/2568

โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสี่ขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 227 อันเป็นความผิดในลักษณะ 6 ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน เป็นความผิดอาญาต่อแผ่นดิน โดยมีวัตถุประสงค์ให้ลงโทษแก่ผู้ที่ละเว้นไม่ปฏิบัติต…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 948/2568

จำเลยขับรถโดยใบอนุญาตสิ้นอายุ แต่จำเลยสามารถขอต่ออายุใบอนุญาตขับขี่ได้ตามประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่องหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการอบรมและทดสอบสมรรถภาพของร่างกายผู้ขอรับใบอนุญาตขับรถ และผู้ขอต่ออ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2568

จำเลยที่ 2 เป็นเจ้าพนักงานกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด ต้องระวางโทษเป็นสามเท่าของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น ตาม พ.ร.บ.มาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ. 2534 มาตรา 10 ซึ่ง…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้