เนื้อความคำพิพากษา
คดีได้ความว่าจำเลยซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านได้รับฝากปืนแก๊ปของ ส.ซึ่งได้รับอนุญาตแล้ว โดย ส.มีกิจธุระต้องไปกรุงเทพฯ จำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้เป็นผู้ถืออาวุธได้ แต่ ส.หาได้เป็นลูกบ้านของจำเลยไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านคนละท้องที่กับ ส. การที่รับฝากปืนไว้จาก ส.ก็เหมือนกับราษฎรสามัญรับฝากไว้หาใช่ในฐานะเจ้าพนักงานปกครองท้องที่ไม่เมื่อจำเลยมิได้เป็นผู้รับอนุญาตให้มีปืนของกลางไว้ได้ตามกฎหมายจึงต้องมีความผิด แม้จะไม่มีเจตนาร้ายก็ดี เพราะเรื่องผิดพ.ร.บ.พิเศษเช่นนี้ถึงไม่มีเจตนาร้ายก็เป็นผิด ลงโทษตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๑๑-๕๒ ให้ปรับจำเลย ๔ บาท
