เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ แม้การประปาส่วนภูมิภาคผู้ถูกฟ้องคดีเป็นรัฐวิสาหกิจ จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการประปาส่วนภูมิภาค พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ และการก่อสร้างปรับปรุงขยายการประปาส่วนภูมิภาค จะเป็นการดำเนินการตามวัตถุประสงค์ของผู้ถูกฟ้องคดี แต่เมื่อผู้ฟ้องคดีฟ้องอ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีกระทำละเมิดโดยผู้รับจ้างของผู้ถูกฟ้องคดีบุกรุกเข้ามาตัดต้นไม้ เผาต้นไม้ ถมหลักเขตที่ดิน ปักเสารั้วคอนกรีต ปักเสาไฟฟ้า ปรับพื้นที่ ขุด ถมดินเพื่อดำเนินโครงการก่อสร้างปรับปรุงขยายการประปาส่วนภูมิภาค และผู้ถูกฟ้องคดีปักป้ายโครงการดังกล่าวในที่ดินของผู้ฟ้องคดี
ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้ผู้ถูกฟ้องคดีปรับถมพื้นที่ รื้อถอนเสารั้ว รื้อป้าย ตลอดจนขนย้ายวัสดุสิ่งของต่าง ๆ ของผู้ถูกฟ้องคดีออกจากที่ดินพิพาท และห้ามผู้ถูกฟ้องคดีรวมถึงบริวารเข้าไปเกี่ยวข้องกับที่ดินอีกต่อไป และให้ชำระค่าเสียหายให้แก่ผู้ฟ้องคดี เหตุอันเป็นที่มาแห่งความเดือดร้อนเสียหายของผู้ฟ้องคดี จึงเกิดจากการกระทำของผู้ถูกฟ้องคดีที่บุกรุกเข้าไปตัดทำลายต้นไม้ ปักเสาและปรับพื้นที่ในที่ดินพิพาทโดยคิดว่าเป็นที่ดินของผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งการกระทำดังกล่าวนี้ไม่ได้เกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมายแต่อย่างใด ข้อพิพาทตามคำฟ้องจึงมิใช่ข้อพิพาทจากการกระทำละเมิดอันเกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมายของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ
อันจะเข้าหลักเกณฑ์ของมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ประกอบกับตามคำฟ้องปรากฏว่าเจ้าพนักงานที่ดินได้ไกล่เกลี่ยการรังวัดสอบเขตที่ดินแล้ว แต่ไม่อาจตกลงกันได้ เจ้าพนักงานที่ดินจึงแจ้งให้คู่กรณีไปฟ้องต่อศาลภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้ง ตามมาตรา ๖๙ ทวิ แห่งประมวลกฎหมายที่ดิน เพื่อให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินนั้น เมื่อการวินิจฉัยข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินเป็นคดีพิพาทที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม และคดีนี้เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดที่ไม่อยู่ในอำนาจของศาลปกครอง คดีนี้จึงอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()
