คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าระหว่าง พ.ศ. ๒๔๗๕ ถึง ๒๔๘๐ จำเลยกับพวกสมคบกันตั้งสมาคมอั้งยี่ ขอให้ลงโทษ ศาลฎีกาตัดสินว่าเห็นพ้องกับศาลล่างทั้ง ๒ ว่าฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม เพราะโจทก์หาว่าจำเลยกระทำผิดระหว่างพ.ศ. ๒๔๗๕ ถึง ๒๔๘๐ จำเลยเข้าใจข้อหาและต่อสู้คดีได้ ปรากฏว่าสมาคมที่จำเลยได้ตั้งขึ้นนี้ไม่ได้บังคับขู่เข็ญใครให้เข้าเป็นสมาชิก และเมื่อเข้าเป็นสมาชิกแล้วก็ไม่มีการชักชวนให้กระทำผิดเพียงแต่มีการเรี่ยรายเงินสำหรับใช้ในการปลงศพสมาชิก และเสียค่าปรับให้แก่สมาชิกซึ่งกระทำผิด ส่วนกำหนดโทษของสมาคมก็มีเพียงถูกไล่ออก จริงอยู่มีสมาชิก ๒ คนถูกเฆี่ยนด้วยไม้ ก็ด้วยความยินยอมของผู้ถูกเฆี่ยนนั้น พฤตติการณ์ดังนี้ เห็นว่าจะฟังว่าเป็นสมาคมอันมิชอบด้วยกฎหมายไม่ได้ จึงไม่มีความผิดฐานอั้งยี่พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
