คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 698/2531พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางสงค์ มิตรชอบโจทก์นางสาวหนูเยี่ยม ชัยเขว้าจำเลยนางสาวหนูเยี่ยม ชัยเขว้า จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นและลงโทษจำคุกจำเลยเพียง 1 ปีซึ่งไม่เกิน5 ปี ห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยเป็นผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์คันเกิดเหตุการที่จำเลยฎีกาตามข้อ 2.1,2.2 และข้อ 3 วรรคแรกโดยสรุปเป็นการขอให้ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเป็นอย่างอื่นว่าจำเลยมิใช่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์คันเกิดเหตุเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงสำหรับฎีกาของจำเลยข้อ 3 วรรคสองนั้น เป็นการโต้แย้งดุลพินิจการกำหนดโทษ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาทั้งหมดของจำเลยต้องห้ามตามกฎหมายดังกล่าว จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่าฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายปะปนกันโดยเฉพาะฎีกาในข้อ 2.1,2.2 และข้อ 3 วรรคแรกเป็นการฎีกาว่าคำพยานปากนายสุวรรณ
ธงภักดิ์ ในชั้นพนักงานสอบสวนและในชั้นศาลรับฟังเป็นพยานได้เพียงใด เพราะพยานเบิกความแตกต่างกันอย่างชัดเจนแต่ศาลทั้งสองมิได้หยิบยกขึ้นพิจารณาให้สิ้นถ้อยกระแสความ ประเด็นดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายจำเลยจึงมีสิทธิฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมแถลงข้างคำร้องว่าได้รับสำเนาแล้ว (อันดับ 97)ระหว่างพิจารณา นางสงค์ มิตรชอบ มารดาผู้ตายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291,390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43,157เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90,291 จำเลยอายุ 18 ปี
ลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งให้จำคุก 1 ปีจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 95)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 97)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จำเลยฎีกาว่าพยานโจทก์เบิกความแตกต่างกับคำให้การในชั้นสอบสวน ไม่ชอบที่จะรับฟังว่าจำเลยเป็นผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์คันเกิดเหตุหรือเป็นผู้กระทำความผิด เป็นฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง
