คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่และเรียกสถานที่เช่าคืนจำเลยให้การว่าได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยทำสัญญาเช่า (ห้องพิพาท) เพื่อการค้า จำเลยได้ทำการค้ามีการขายยารักษาโรคและทำการรักษาโรคในห้องพิพาท และก็ได้ทำมาตั้งแต่บิดาของจำเลยซึ่งเป็นเวลานานถึง 20 กว่าปีมาแล้ว ห้องพิพาทอยู่ในทำเลการค้าศาลฎีกาเห็นว่าแม้จำเลยกับครอบครัวได้อาศัยอยู่ในห้องนี้ด้วยห้องพิพาทก็มิใช่เป็นเคหะตามความหมายแห่ง พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จำเลยย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
