Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 621/2468

พ.ศ. 2468 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

สุราเถื่อนจำแทนปรับ

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

พ.ร.บ.อากรชั้นใน จ.ศ.1248 มาตรา 47 ป.อ. มาตรา 18 พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ร.ศ.120 มาตรา 19 ป.อ. มาตรา 249 ป.อ. มาตรา 203 ป.อ. มาตรา 301

เนื้อความคำพิพากษา

ศาลล่างตัดสินปรับจำเลย ๒๐ บาทฐานมีสุราเถื่อน ถ้าจำเลยไม่มีเงินเสียค่าปรับ ให้จำแทนตามพระราชบัญญัติอากรชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ มาตรา ๔๗ มีกำหนด ๓๐ วัน จำเลยฎีกาว่าศาลล่างให้จำแทนตามพระราชบัญญัติอากรชั้นในนั้นไม่ถูก ควรจำแทนตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๘ ฎีกาเห็นว่าการจำแทนค่าปรับแลการกำหนดเวลาลงโทษมีแบบอย่างอยู่แล้ว ดังปรากฎในฎีกาที่ ๔๑๑/๒๔๕๖ ที่ ๒๓๑/๒๔๖๖ ในคดีที่ศาลล่างปรับจำเลย ๒๐ บาท แต่ให้จำแทนค่าปรับถึง ๓๐ วันนั้น ผิดกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๘ แลตัวอย่างฎีกาที่กล่าวมานี้ พระราชบัญญัติอากรชั้นในมาตรา ๔๗ มิได้จำกัดเกณฑ์จำแทนอย่างต่ำไว้ จะกำหนดให้จำแทนต่ำกว่าเกณฑ์ในมาตรา ๔๗ ก็ได้เพราะฉนั้นในเรื่องนี้ควรใช้พระราชบัญญัติอากรชั้นในมาตรา ๔๗ เปนบทบังคับได้ ส่วนการคำนวณกำหนดเวลาจำไถ่โทษนั้น ไม่ควรจะให้ต่ำกว่าวันละ ๑ บาทตามความในมาตรา ๑๘ แห่งกฎหมายอาญา จึงให้แก้คำตัดสินศาลล่างในข้อจำแทนว่า ให้จำจำเลยแทนค่าปรับเพียง ๒๐ วัน

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
พิพากษา · นรเนติ · พิจารณา
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1213/2496

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ และว่าในการปล้นจำเลยได้ใช้สาตราวุธตีและแทงผู้เสียหายคนหนึ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย จนผู้เสียหายคนนั้นตาย และตีและแทงทำร้ายผู้เสียหายอีกคนหนึ่งถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192/2483

ในคดีฟ้องหย่าและขอแบ่งทรัพย์หรือขอเป็นผู้จัดการทรัพย์นั้นเมื่อโจทก์ตายในระหว่าง ฎีกาคดีก็เป็นระงับไป ศาลฎีกาต้องสั่งจำหน่ายคดี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 172/2483

ในกรณีที่จำเลยเบิกความมิได้ยืนยันเด็ดขาดเป็นแต่กล่าวไปตามความรู้สึกคิดเห็นนั้น จะลงโทษ จำเลยฐานเบิกความเท็จไม่ได้ และไม่จำต้อง วินิจฉัยว่าคำเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญใมนคดีหรือไม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2483

ผู้รับมฤดกตกลงแบ่งที่นามฤดกและได้เข้าปกครองเป็นส่วนสัดแล้ว ย่อมสมบุรณ์โดยไม่ต้องมีหนังสือสัญญาและคดีชะนิดนี้ไม่อย ู่ในอายุความมฤดก 1 ปี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 90/2483

ผู้ตายและผู้รับมฤดกต่างนั้นถือศาสนาอิสสลามและอยู่ในบริเวณ 7 หัวเมืองนั้นต้องแย่งมฤดกตามกฎหมายอิสสลาม ไม่ว่าทรัพย์จะอยู่นอกจังหวัดนั้นหรือไม่ สารตราที่ออกโดยพระบรมราชกิจจานุเบกษาก็ต้องถือว่ามีผลใช้บังค…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้