คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยเอาไฟจุดเผาป่าที่ถางไว้ในสวนของ จำเลย ไฟได้ไหม้ลามเข้าไปในสวนของนายแพไหม้มะพร้าวตายไป ๑๐ ต้น ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยต้องตามมาตรา ๑๘๙ ซึ่งมาตรา นี้โอนไปให้ ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ตามมาตรา ๓๒๔, ๓๒๕, และ ๓๒๖ ความผิด ตามมาตรา ๓๒๔, ๓๒๕ นี้ ต่อผู้เสียหายร้องทุกข์ เจ้าพนักงานจึงเอาคดีขึ้นว่ากล่าวได้คดีนี้ไม่ปรากฏว่านายแพผู้เสียหายร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานว่ากล่าว อัยยการจึงไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ก็จำต้องมีการร้องทุกข์ก่อนอัยยการนำคดีฟ้องร้องอันเป็นความประสงค์ของกฎหมายลักษณอาญาดังที่ปรากฏในต้นร่างฉะบับภาษาอังกฤษว่าในห้นำบัดาบทบัญญัติว่าด้วยความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์มาใช้บังคับพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
