เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยกับ ล.ผู้ตายไปยิงสัตว์ป่าด้วยกัน จำเลยยิงโดยประมาทกระสุนปืนถูก ล.ตาย แลไม่ได้ความว่าจำเลยได้เก็บเอาทรัพย์ของ ล. ไป แต่โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยยิง ล.ตาย เพื่อสะดวกในการชิงทรัพย์ คือ เมื่อ ล. ตายแล้วจำเลยปลดเอาสร้อยของ ล. ไป จึงขอให้ลงโทษ ตาม ม. ๒๙๘-๒๙๙-๓๐๐-๒๕๐ แล พ.ร.บ. อาวุธปืน ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม. ๒๕๒ แต่เป็นความผิดคนละฐานกับโจทก์ฟ้อง จึงได้ยกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๕๒ แล พ.ร.บ. อาวุธปืน ม. ๓๔ รวมโทษ จำคุก ๒ ปี ศาลฎีกาตัดสินยืนตามแลจำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนด้วย เพราะจำเลยไม่มีใบอนุญาตให้ถือปืน และปืนนั้นเป็นปืนของผู้ตายให้จำเลยถือไปยิงสัตว์
