เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดิน จังหวัดกาฬสินธุ์ สาขาสมเด็จ ที่ ๑ อธิบดีกรมที่ดิน ที่ ๒ กรมธนารักษ์ ที่ ๓ ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและเป็นหน่วยงานทางปกครอง ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ โดยผู้ฟ้องคดีอ้างว่าผู้ฟ้องคดีเป็นเจ้าของที่ดินตาม น.ส.๓ เลขที่ ๔๙๓/๗๒ (๔๙๘) ได้ไปยื่นคำขอออกโฉนดที่ดินต่อผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ แต่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ มีคำสั่งยกเลิกคำขอของผู้ฟ้องคดี เนื่องจากผู้ฟ้องคดีขอรังวัดไม่ตรงตามตำแหน่งของ น.ส. ๓ ดังกล่าว โดยตำแหน่งที่ขอรังวัดเป็นที่ราชพัสดุมีหลักฐานเป็นหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งเพิกถอนคำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ที่ยกเลิกคำขอรังวัดออกโฉนดที่ดินของผู้ฟ้องคดี และให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ออกโฉนดที่ดินให้แก่ผู้ฟ้องคดี
เพิกถอนการขึ้นทะเบียนที่ราชพัสดุ และหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงที่ออกทับที่ดินของผู้ฟ้องคดี ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสามให้การทำนองเดียวกันว่า ผลการรังวัดปรากฏว่าทับที่ดินที่มีหลักฐานหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง และเป็นที่ราชพัสดุ เห็นว่า แม้ผู้ฟ้องคดีจะฟ้องคดีโดยตั้งรูปเรื่องตามคำฟ้องขอให้ศาลมีคำพิพากษาเพิกถอนคำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ที่ยกเลิกคำขอรังวัดออกโฉนดที่ดินของผู้ฟ้องคดี ให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ออกโฉนดที่ดินให้แก่ผู้ฟ้องคดี ให้เพิกถอนการขึ้นทะเบียนที่ราชพัสดุและหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง (น.ส.ล.) เลขที่ ๑๒๖๘ ในส่วนที่ออกทับที่ดินของผู้ฟ้องคดี โดยอ้างว่าเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เนื่องจากผู้ฟ้องคดีเป็นผู้มีสิทธิในที่ดินพิพาท
การนำที่ดินของผู้ฟ้องคดีไปออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงและขึ้นทะเบียนที่ราชพัสดุจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายแต่ผู้ฟ้องคดีมิได้อ้างเหตุแห่งความไม่ชอบด้วยกฎหมายของคำสั่งประการอื่น นอกจากการโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินพิพาท อันแสดงให้เห็นว่าผู้ฟ้องคดีประสงค์จะให้ศาลคุ้มครองและรับรองสิทธิของตนในที่ดินพิพาทเท่านั้น เมื่อปัญหาว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีเป็นผู้มีสิทธิครอบครองหรือเป็นที่ดินตามหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เป็นปัญหาเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()
