คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนการประเมินภาษีธุรกิจเฉพาะ เบี้ยปรับและเงินเพิ่มตามหนังสือแจ้งการประเมินภาษีธุรกิจเฉพาะ และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ให้งดหรือลดเบี้ยปรับและเงินเพิ่มทั้งสิ้นแก่โจทก์
จำเลยให้การว่า ฟ้องโจทก์คดีนี้เป็นฟ้องซ้อนกับคดีหมายเลขดำที่ 387/2547 คดีหมายเลขแดงที่ 319/2547 ของศาลภาษีอากรกลาง เนื่องจากโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยในประเด็นเรื่องเดียวกันต่อศาลภาษีอากรกลาง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาในประเด็นเรื่องอำนาจฟ้องว่า คดีโจทก์ต้องห้ามตามมาตรา 30 (2) แห่งประมวลรัษฎากร โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จึงพิพากษายกฟ้อง ค่าขึ้นศาลให้เป็นพับ
โจทก์อุทธรณ์คำพิพากษาศาลภาษีอากรกลางต่อศาลฎีกาและคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา โจทก์มายื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้อีก จึงเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำและฟ้องซ้อนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 144, 173 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 มาตรา 17 โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง
ศาลภาษีอากรกลางพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ
โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "...
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้เป็นฟ้องซ้อนกับคดีหมายเลขดำที่ 387/2547 คดีหมายเลขแดงที่ 319/2547 ของศาลภาษีอากรกลางหรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173 วรรคสอง บัญญัติว่า นับแต่เวลาที่ได้ยื่นคำฟ้องแล้ว คดีนั้นอยู่ในระหว่างพิจารณาและผลแห่งการนี้ (1) ห้ามไม่ให้โจทก์ยื่นคำฟ้องเรื่องเดียวกันนั้นต่อศาลเดียวกันหรือต่อศาลอื่น ข้อเท็จจริงปรากฏว่า คดีนี้กับคดีหมายเลขดำที่ 387/2547 คดีหมายเลขแดงที่ 319/2547 ของศาลภาษีอากรกลางเป็นการขอให้เพิกถอนการประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์ฉบับเดียวกัน คู่ความฝ่ายเดียวกัน และคดีดังกล่าวอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
โจทก์จะนำคดีเรื่องเดียวกันมาฟ้องจำเลยคนเดียวกันอีกไม่ได้ ฟ้องของโจทก์ในคดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้อนกับคดีดังกล่าว ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173 วรรคสอง (1) ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 มาตรา 17 ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาชอบแล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
อนึ่ง อุทธรณ์ของโจทก์ในคดีนี้เป็นการอุทธรณ์ขอให้ศาลฎีกากลับคำพิพากษาศาลภาษีอากรกลางที่พิพากษาว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องและคดีไม่จำต้องวินิจฉัยในประเด็นพิพาทข้ออื่นอีก กับขอให้ศาลภาษีอากรกลางวินิจฉัยในประเด็นข้อพิพาทอื่นอีกต่อไป มิได้ขอให้ชนะคดีตามคำฟ้อง โจทก์จึงต้องเสียค่าขึ้นศาลในชั้นอุทธรณ์อย่างคดีที่มีคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ คือเสียค่าขึ้นศาล 200 บาท จึงต้องคืนค่าขึ้นศาลในชั้นอุทธรณ์ส่วนที่เกินมาให้แก่โจทก์"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน คืนค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ส่วนที่เกิน 200 บาท ให้แก่โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์นอกจากนี้ให้เป็นพับ
