คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ทุนทรัพย์ไม่เกิน 50,000 บาท ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับฟ้องฎีกาโจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง อ้างว่าโจทก์ได้หยิบยกปัญหาข้อกฎหมายขึ้นโต้เถียง กล่าวคือ ข้อต่อสู้ของจำเลยเป็นการเคลือบคลุมหรือไม่ และถ้าหากคดีนี้ไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2518 มาตรา 248 โจทก์ก็มีสิทธิที่จะฎีกาได้ศาลฎีกามีคำสั่งว่า "กฎหมายวิธีพิจารณาว่าด้วยข้อห้ามฎีกาในคดีแพ่ง ย่อมมีผลใช้บังคับในทันทีตามวันเวลาที่กำหนดไว้ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 542/2500 คดีนี้พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518มาตรา 6 มีผลใช้บังคับแล้วในขณะที่ผู้ร้องยื่นฎีกา ฉะนั้นคดีของผู้ร้องจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แต่อย่างไรก็ดีผู้ร้องได้ยกปัญหาเรื่องคำให้การของจำเลยเคลือบคลุมขึ้นโต้แย้งตลอดมา และศาลล่างก็ได้ยกข้อนำสืบในประเด็นข้อต่อสู้ของจำเลยที่ว่าเคลือบคลุมนี้ขึ้นประกอบการวินิจฉัยด้วยปัญหาที่ว่าคำให้การของจำเลยเคลือบคลุมหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อกฎหมาย จึงให้รับฎีกาของผู้ร้องข้อนี้ไว้ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป"
