คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักไม้ของห้างบอมเบ (บังคับอังกฤษ) โดยถือเอา ท.คนในบังคับสยามเป็นเจ้าทุกข์ เพราะว่าไม้รายนี้อยู่ในความรักษาของ ท. ศาลเดิมรับไว้พิจารณาโดยไม่ส่งมายังศาลเจ้าหน้าที่
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าศาลเดิมไม่มีอำนาจไว้พิจารณา ให้ศาลเดิมจัดการให้ถูกข้อบังคับการพิจารณาคดีเกี่ยวกับคนบังคับ โจทก์ฎีกาว่า ท.ผู้แทนเจ้าทุกข์ยอมสละสิทธิที่เจ้าทุกข์เป็นคนในบังคับแล้ว ศาลเดิมมีอำนาจพิพากษาได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ปรากฎว่าห้างบอมเบได้ยอมสละสิทธิ และหนังสือของ ท. ที่อ้างว่า ท.มีอำนาจจัดการแทนห้างบอมเบ และห้างบอมเบไม่ขออ้างเป็นคนในบังคับอังกฤษนั้นฟังไม่ได้ เพราะ ท. ไม่มีหลักฐานมาแสดงว่าได้รับแต่งตั้งให้เป็นตัวแทนของห้าง จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
