Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6343/2534

พ.ศ. 2534 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

มาตรา 2 แห่ง พ.ร.บ. ศุลกากร พ.ศ. 2469 บัญญัติว่าราคาอันแท้จริงในท้องตลาด หรือราคาแห่งของอย่างใดนั้นหมายความว่า ราคาขายส่งเงินสด (ในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากร)ซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โดยไม่ขาดทุน ณ เวลาและที่นำของเข้าหรือส่งออกแล้วแต่กรณี โดยไม่มีหักทอนหรือลดหย่อนราคาอย่างใด โจทก์นำของเข้าเมื่อวันที่ 4 เมษายน 2531 แต่ของตามใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าที่จำเลยนำมาใช้เปรียบเทียบนำเข้าเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2530 และวันที่ 15กันยายน 2530 อันเป็นการนำเข้าในเวลาที่แตกต่างกันจนไม่อาจจะนำเอาราคามาเทียบกันได้ เมื่อราคาของที่ขายกันตามใบเสนอขาย และใบกำกับสินค้าเป็นไปตามปกติธรรมดาของของที่ซื้อขายกัน ราคานั้นเป็นราคา ซี.ไอ.เอฟ. กรุงเทพมหานคร จึงเป็นราคา ณ เวลาและที่ที่นำของเข้าซึ่งจะพึงขายได้โดยไม่ขาดทุน อันถือได้ว่าเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด.

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 มาตรา 2

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อเครื่องจักรโรงงานเกี่ยวกับการรีดอบผ้าจากไต้หวันเข้ามาในราชอาณาจักรไทย จำนวน 1 ชุด เป็นของเก่าที่ผู้ขายเลิกใช้แล้วขายต่อให้โจทก์ เมื่อของมาถึงเขตท่าศุลกากรประเทศไทย โจทก์ยื่นใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าเพื่อชำระภาษีอากรขาเข้าต่อจำเลย เจ้าพนักงานศุลกากรของจำเลยตรวจสอบใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าของโจทก์แล้วพอใจในเรื่องพิกัดอัตราภาษีอากรตามที่โจทก์สำแดง แต่ไม่พอใจราคาตามที่โจทก์สำแดงต่อมาเจ้าพนักงานจำเลยได้ประเมินราคาสินค้าโจทก์เพิ่มขึ้น และคำนวณเงินค่าภาษีอากรออกแบบแจ้งการประเมินอากรขาเข้าและภาษีการค้าให้โจทก์ชำระเพิ่ม ซึ่งโจทก์ต้องชำระเพิ่มให้แก่จำเลยตามระเบียบแล้วเป็นเงินอากรขาเข้าเพิ่ม 505,394.17 บาทภาษีการค้าเพิ่ม 199,456.92 บาท และภาษีบำรุงเทศบาลเพิ่ม19,944.89 บาท

โจทก์ไม่เห็นด้วยกับการประเมินราคาสินค้าเพิ่มของจำเลย จึงได้มีหนังสืออุทธรณ์โต้แย้งการประเมินราคาและคำนวณเรียกเก็บภาษีอากรเพิ่มต่อจำเลย จำเลยได้พิจารณาแล้วได้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ การที่เจ้าพนักงานของจำเลยประเมินราคาสินค้าของโจทก์เพิ่มขึ้น คำนวณเรียกเก็บเงินค่าภาษีอากรเพิ่มและยกอุทธรณ์ของโจทก์แล้วแจ้งให้โจทก์ชำระภาษีอากรเพิ่มอีกนั้นก็เป็นการไม่ชอบ ขอให้ศาลพิพากษาว่า การประเมินของจำเลยไม่ชอบ ให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์505,394.17 บาท พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่าราคาของหรือสินค้าที่โจทก์สำแดงไว้นั้นต่ำกว่าราคาที่แท้จริงในท้องตลาด เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยจึงได้ประเมินราคาเพิ่มขึ้นเพื่อให้เป็นราคาถูกต้องแท้จริงตามท้องตลาดเมื่อโจทก์ยื่นอุทธรณ์

พนักงานเจ้าหน้าที่ผู้พิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยพิจารณาแล้วเห็นว่า การประเมินของพนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยในคดีนี้ชอบด้วยข้อเท็จจริง เหตุผลและข้อกฎหมายแล้วโจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะเรียกคืนเงินจำนวน 505,394.17 บาท พร้อมดอกเบี้ยคืนจากจำเลยศาลภาษีอากรกลาง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงยุติว่าของที่โจทก์นำเข้าตามใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าเลขที่ 041-50767 นำเข้าวันที่ 4 เมษายน 2531 สำแดงราคาไว้754,800 บาท อากรขาเข้า 150,960 บาท เจ้าพนักงานของจำเลยเห็นว่าราคาที่สำแดงไว้ไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด จึงได้ประเมินราคาใหม่ ทำให้โจทก์ต้องเสียอากรขาเข้าเพิ่มขึ้นเป็นเงิน505,394.17 บาท

โจทก์ได้ชำระค่าอากรที่ประเมินเพิ่มแล้ว คดีมีปัญหาวินิจฉัยว่า ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดของของที่โจทก์นำเข้านั้นจะมีราคาตามที่โจทก์สำแดงไว้ในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าหรือตามที่เจ้าพนักงานประเมิน...บทบัญญัติในมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 ที่บัญญัติว่า "คำว่า "ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด" หรือ "ราคา" แห่งของอย่างใดนั้น หมายความว่าราคาขายส่งเงินสด (ในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากร) ซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โดยไม่ขาดทุน ณ เวลาและที่นำของเข้าหรือส่งออกแล้วแต่กรณี โดยไม่มีหักทอนหรือลดหย่อนราคาอย่างใด"โจทก์นำของเข้าเมื่อวันที่ 4 เมษายน 2531 แต่ของตามใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าที่จำเลยนำมาใช้เปรียบเทียบตามเอกสารหมาย

ล.1 แผ่นที่ 5 นำเข้าเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2530แผ่นที่ 7 นำเข้าเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2530 อันเป็นการนำเข้าในเวลาที่แตกต่างกัน ทั้งเครื่องจักรที่ผลิตมาใช้เมื่อ 20 ปีมาแล้วกับเครื่องจักรที่ผลิตขึ้นมาใหม่ในระยะสองสามปีนี้เป็นที่เห็นได้ว่าจะมีการพัฒนาต่างกันไปมากจนไม่อาจจะนำเอาราคามาเทียบกันได้ในการสั่งซื้อเครื่องจักรรายพิพาทนี้ได้ความว่าเป็นการซื้อขายเฉพาะราย ผู้ขายในต่างประเทศไม่เคยติดต่อค้าขายกับโจทก์เป็นประจำการที่จะมีการสมรู้กันเพื่อให้มีการสำแดงราคาสินค้าต่ำลงไปจึงไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ และในการชำระราคาสินค้ารายนี้โจทก์ก็ดำเนินการโดยผ่านทางธนาคารตามเลตเตอร์ออฟเครดิต เอกสารหมาย จ.1แผ่นที่ 6 และเมื่อพิจารณาจากหลักฐานการเสนอราคาของบริษัทจากไต้หวันตามใบเสนอราคาเอกสารหมาย

จ.1 แผ่นที่ 1 และ 2 และใบกำกับสินค้าตามเอกสารหมาย จ.1 แผ่นที่ 3 ก็ไม่มีข้อที่จะแสดงให้เห็นว่ามีการขายกันในราคาที่มีการหักทอนลดหย่อนจากราคาที่ควรจะเป็นตามทางนำสืบของจำเลยก็ไม่ปรากฏข้อเท็จจริงใด ๆ ในทางที่จะทำให้เห็นว่า โจทก์และผู้ขายในต่างประเทศนั้นได้มีการสมคบกันกำหนดราคาตามใบแสดงราคาให้ต่ำกว่าปกติ จึงต้องฟังว่าราคาของที่ขายกันตามที่ปรากฏในใบเสนอขายและใบกำกับสินค้านั้นเป็นไปตามปกติธรรมดาของของที่จะซื้อขายกัน เมื่อราคาที่ปรากฏนั้นเป็นราคาซี.ไอ.เอฟ. กรุงเทพมหานคร จึงเป็นราคา ณ เวลาและที่ที่นำของเข้าซึ่งจะพึงขายของที่นำเข้าได้โดยไม่ขาดทุน อันถือได้ว่าเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาดเชื่อได้ว่าราคาที่โจทก์สำแดงในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าซึ่งเท่ากับราคาที่ปรากฏในใบกำกับสินค้าจะเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด

ราคาที่เจ้าพนักงานนำมาใช้ในการประเมินใหม่นั้นถือไม่ได้ว่าเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาดของของที่โจทก์นำเข้า เจ้าพนักงานประเมินนำเอาราคาดังกล่าวมาประเมินเพื่อเก็บอากรเพิ่มจากโจทก์จึงเป็นการไม่ถูกต้องการประเมินของเจ้าพนักงานจำเลยจึงไม่ชอบ จำเลยจึงต้องคืนเงินอากรขาเข้าที่โจทก์จ่ายเพิ่มจำนวน 505,394.17 บาท ให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี ตามที่โจทก์ขอนับแต่วันที่ 20 ตุลาคม 2521ซึ่งเป็นวันที่โจทก์ชำระค่าอากรแก่จำเลย..."

ผลคำพิพากษา

พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์จำนวน 505,394.17 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันที่ 20 ตุลาคม 2521จนถึงวันที่จำเลยชำระเสร็จ.

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
อุดม เฟื่องฟุ้ง · ก้าน อันนานนท์ · ตัน เวทไว
แหล่งที่มา
สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1193/2566

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตาม พ.ร.บ. ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ. 2560 มาตรา 243, 253 ซึ่งการกระทำความผิดตามข้ออ้างในคำฟ้องข้อ 1.1 ของโจทก์เป็นการกระทำในขณะ พ.ร.บ. ศุลกากร พ.ศ. 2…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5654/2560

ตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 มาตรา 2 คำว่า "ผู้นำของเข้า" หมายความรวมทั้งและใช้ตลอดถึงเจ้าของหรือบุคคลอื่นซึ่งเป็นผู้ครอบครองนี้มีส่วนได้เสียชั่วขณะหนึ่งในของใด ๆ นับแต่เวลาที่นำของนั้นเข้ามาจนถึงเวลาที…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 962/2554

แม้ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์สั่งซื้อสินค้าลูกกอล์ฟจากบริษัท บ. โดยผ่านทางตัวแทนซื้อคือบริษัท น. โจทก์กับบริษัท น. และบริษัท ก. มีความสัมพันธ์ในการถือหุ้น โดยบริษัท น. เป็นผู้ถือหุ้นบริษัทโจทก์และบริษ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3796/2549

พนักงานเจ้าหน้าที่ของโจทก์ที่ 1 ได้ตรวจสอบและทราบการตายของ อ. เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2544 และโจทก์ที่ 1 โดยรองอธิบดีฝ่ายที่ 1 ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีของโจทก์ที่ 1 ทราบการตายของ อ. เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12199/2547

การที่จำเลยได้รับแจ้งการประเมินภาษีการค้า ภาษีบำรุงเทศบาลและภาษีมูลค่าเพิ่มแล้วไม่อุทธรณ์การประเมินต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ตาม ป. รัษฎากร มาตรา 30 แม้อธิบดีกรมสรรพากร โจทก์ที่ 2 จะมีอำนาจสั่งยึดหรื…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้