เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า จ.ซึ่งเปนหัวหน้านักโทษหาว่าจำเลยขัดคำสั่ง จึงผลักหลังจำเลย ๑ ที แล้วตีจำเลยด้วยไม้ไผ่โตประมาณ ๑ นิ้ว ยาว ๓ ศอก ๑ ที จำเลยยกมือปิดไม้ถูกปลายนิ้ว จำเลยจึงยกจอบเหวี่ยงไปถูก จ. ๑ ที ที่ใต้ข้อศอกซ้ายกะดูกหัก จ.อยู่ได้ ๔-๕ วันตายด้วยโรคบาดทะยัก ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๕๖ ข้อ ๑ และ ๕๕ ลงโทษ ๓ ปี ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์ลงโทษตาม ม.๒๕๑-๕๕ จำคุก ๑ ปี ๖ เดือน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ และกล่าวว่าการกระทำของจำเลยไม่ใช่ป้องกันตัว เพราะ จ. ได้ใช้ไม้ตีจำเลยไปแล้ว และไม่ปรากฏว่าจะตีจำเลยอีก(พรหม-พิพาก-นล)ศาลชั้นต้น - นายชิต ว่องแสงคุณศาลอุทธรณ์ - นายแอสตัน