คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกแบ่งทรัพย์ตามพินัยกรรม์ ผู้ร้องสอดได้ร้องขอส่วนแบ่งด้วย ทางพิจารณาได้ความว่าผู้ตายทำพินัยกรรม์ไว้ดังฟ้องของโจทก์ ในพินัยกรรมมีข้อความตอน ๑ ว่า "ขอแสดงเจตนาทำพินัยกรรม์ของฉันไว้เป็นความลับต่อหน้าพะยาน" และมีพะยานลงชื่อไว้ครบถ้วนว ฝ่ายจำเลยว่า เป็นพินัยกรรม์ ลับแต่ทำไม่ถูกมาตรา ๑๖๖๐ ศาลล่างพิพากษาให้แบ่งทรัพย์ตามพินัยกรรม์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อความที่เขียนไว้เช่นนั้นมิได้หมายความจะให้เป็นพินัยกรรม์ลับตามความใน ม. ๑๖๖๐ คงเป็นพินัยกรรม์ธรรมดาสมบูรณ์ ตาม ม. ๑๖๕๖
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน