Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2525 (เลขอ้างอิง 64197)

พ.ศ. 2525 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

จำเลยยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของจำเลย จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งภายในกำหนด 7 วันนับแต่วันมีคำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคห้า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ยกคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของจำเลยถึงที่สุด จำเลยจะต้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดการที่จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมไปวางศาลบางส่วนแล้วขอขยายเวลาวางเงินที่เหลือซึ่งศาลชั้นต้นอนุญาต ครั้นครบกำหนดจำเลยไม่นำเงินค่าธรรมเนียมไปวางศาลแต่กลับขอฎีกาอย่างคนอนาถาใหม่เช่นนี้หาได้ไม่เพราะคำสั่งศาลชั้นต้นถึงที่สุดแล้ว และไม่ใช่กรณีที่จำเลยตกเป็นคนยากจนลงภายหลังดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคแรก

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

เนื้อความคำพิพากษา

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1104/2525นางสุจิตรา แคมงดลสุขโจทก์นายหลง เลาสูงเนินจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156 วรรคแรก, ม. 156 วรรคห้าจำเลยยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของจำเลย จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งภายในกำหนด 7 วันนับแต่วันมีคำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคห้า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ยกคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของจำเลยถึงที่สุด จำเลยจะต้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดการที่จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมไปวางศาลบางส่วนแล้วขอขยายเวลาวางเงินที่เหลือซึ่งศาลชั้นต้นอนุญาต ครั้นครบกำหนดจำเลยไม่นำเงินค่าธรรมเนียมไปวางศาลแต่กลับขอฎีกาอย่างคนอนาถาใหม่เช่นนี้หาได้ไม่เพราะคำสั่งศาลชั้นต้นถึงที่สุดแล้ว และไม่ใช่กรณีที่จำเลยตกเป็นคนยากจนลงภายหลังดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคแรก

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
สหัส สิงหวิริยะ · อัมพล สุวรรณภักดี · สมบูรณ์ บุญภินนท์
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1932/2568

การที่จำเลยยื่นอุทธรณ์โดยยื่นคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 156 ซึ่งนำมาใช้บังคับในคดีผู้บริโภคโดยอนุโลมตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 มาตรา 7 ค่าธรรมเนียมศาลตามบทบัญญัติ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 861/2561

จำเลยต้องยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาภายในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 แต่จำเลยยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ 2 ครั้ง ครั้งละ 30 วัน ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางอนุญาตให้ยื่นได้ภายในวันที่…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5487/2553

ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์และยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ถึงที่สุดแล้วตาม ป.วิ.พ.…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6099/2550

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยอุทธรณ์อย่างคนอนาถา จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง หากจำเลยติดใจอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น ก็ให้จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำร…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5504/2550

ตามบทบัญญัติ ป.วิ.พ. มาตรา 156 วรรคท้าย เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 แล้ว จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ได้ภายในกำหน…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้