เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยตาม พ.ร.บ.ห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา ๒๔๗๕ มาตรา ๓(ก) และ (ข)สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์วินิฉัยต้องกันไห้ยกฟ้องโจทโดยนัยแห่งคำพิพากสาดีกาที่ ๑๐๑๕/๒๔๗๙โจทดีกาว่าโจทเปนผู้เสียหายโดยต้องเสียทรัพย์สินไปเกินอัตราดอกเบี้ย ที่กดหมายกำหนด++ไว้ สาลดีกาเห็นว่า ผู้เสียหายตามประมวนกดหมายวิธีพิจารนาความอาญามาตรา ๒(๔) ได้แก่บุคคลผู้ได้+ความเสียหายเนื่องจากการกะทำผิดตามฟ้อง+ตีความได้ว่า การที่โจทตัองผูกพันชำระดอกเบี้ยเกินอัตราตามกดหมายก็ด้วย++ของโจทเอง โจทจะว่าต้องเสียหายเนื่องจากการกะผิดของจำเลยได้หย่างไร จึงเห็นว่าโจทไม่ไช่ผู้เสียหาย พิพากสายืนตามสาลอุธรน์
