คำฟ้องและคำให้การ
กรณีสืบเนื่องมาจากเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โดยเจ้าพนักงานบังคับคดี กรมบังคับคดีขายทอดตลาดที่ดินพิพาทของจำเลยในราคา4,700,000 บาท ต่อมาผู้ร้องในฐานะผู้เข้าร่วมสู้ราคายื่นคำร้องว่าการขายทอดตลาดไม่ถูกต้องตามระเบียบข้อบังคับและไม่สุจริต กล่าวคือเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ร้องขานจำนวนเงินครั้งที่ 1 ที่ 2 โดยรวบรัดไม่ให้เวลาแก่ผู้เข้าสู้ราคาได้สู้ราคาตามระเบียบและกฎหมายโดยเฉพาะในการกล่าวขานจำนวนเงิน 4,700,000 บาท ครั้งที่ 2หนแรก ผู้ร้องได้ยกมือขึ้นพร้อมกับให้ราคาสูงกว่านั้น ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีทราบแล้วควรต้องร้องขานราคาที่ผู้ร้องเสนอสู้ราคาตั้งต้นใหม่ แต่กลับขานคำสามพร้อมกับเคาะไม้ขายทันทีเป็นการตัดสิทธิผู้ร้องโดยมิชอบ
ผู้ร้องเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการขายทอดตลาด ขอให้มีคำสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาดที่ดินพิพาทเพื่อดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้อง (ผู้สู้ราคา) มิได้อยู่ในฐานะผู้มีส่วนได้เสียตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 280จึงไม่อาจร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดรายนี้ได้ ชอบที่ผู้ร้องจะไปว่ากล่าวเป็นอีกคดีหนึ่ง มีคำสั่งให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นรับคำร้องของผู้ร้องฉบับลงวันที่ 16 มกราคม 2532 ไว้ไต่สวน แล้วมีคำสั่งใหม่ตามรูปคดี ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำสั่งใหม่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยในชั้นนี้มีว่าผู้ร้องเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีที่จะยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาดที่ดินพิพาทหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องอ้างว่าผู้ร้องเป็นผู้เข้าสู้ราคาในการขายทอดตลาดที่ดินพิพาทของเจ้าพนักงานบังคับคดี การขายทอดตลาดไม่ถูกต้องตามระเบียบข้อบังคับและไม่สุจริต เท่ากับผู้ร้องกล่าวอ้างว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อกฎหมาย ขายทอดตลาดที่ดินพิพาทไม่ชอบ เป็นการตัดสิทธิผู้ร้องที่จะสู้ราคาได้ตามกฎหมาย ผู้ร้องจึงเป็นบุคคลภายนอกที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ที่ดินพิพาทซึ่งขายทอดตลาดนั้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 วรรคสองผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลเพิกถอนการขายทอดตลาดที่ดินพิพาทได้พิพากษายืน
