คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยบังอาจใช้ขวานฟัน ป. มีแผลเป็นทางจากกลางดั้งจมูกจดถึงรูจมูกข้างขวากว้างประมาณ ๑ กะเบียด ยาว ๑ นิ้วเศษ เมื่อรักษาหายแล้วเป็นรอยแผลเป็นและฐานแผลเป็นนั้นเรียบไม่ขรุขระ อาจเห็นในที่สว่างเมื่อเข้ามาห่างกันราว ๗-๘ วา ดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่าเป็นบาดแผลสาหัสตามมาตรา ๒๕๖ ข้อ ๖ ให้จำคุก ๒ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ใช่บาดแผลสาหัสจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔ มีกำหนด ๑ ปี ๖ เดือน
