คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๖๓ - ๓๓๖ (๑) และ พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ร.ศ.๑๒๐ และ พ.ศ.๒๔๕๖ กับกฎเสนาบดีลงวันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๔๕๖ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๖(๑) ส่วนข้อที่ให้ลงโทษตามพ.ร.บ.อากรค่าน้ำให้ยกเสีย เพราะยังไม่มีประกาศให้ใช้ พ.ร.บ.นี้ในจังหวัดน่าน
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ว่ามีกฎเสนาบดีลงวันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๔๕๖ ระบุให้ใช้ในท้องที่ทุกแห่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่าถึงแม้มิได้มีประกาศให้ใช้พ.ร.บ.นี้ในจังหวัดน่านก็ดี ก็มีประกาศให้ใช้ในมณฑลพายัพซึ่งหมายรวมทั้งจังหวัดน่านด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อนี้โจทก์ มิได้ยกอ้างอิงในชั้นอุทธรณ์ เพิ่งมาโต้เถียงในชั้นฎีกานี้ ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาให้ยกฎีกาโจทก์
